Ali Imran · 110/200
Terjemah Transliterasi — Surat Ali Imran
كُنتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ وَتُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ ۗ وَلَوْ آمَنَ أَهْلُ الْكِتَابِ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُم ۚ مِّنْهُمُ الْمُؤْمِنُونَ وَأَكْثَرُهُمُ الْفَاسِقُونَ ۝١١٠
Kuntum khaira ummatin ukhrijat linnaasi taamuroona bilma`roofi wa tanhawna `anil munkari wa tu`minoona billaah; wa law aamana Ahlul Kitaabi lakaana khairal lahum minhumul mu`minoona wa aksaruhumul faasiqoon
📖 Ing Basa Jawa
Dhèwèké ora bakal amba- bayani ing sira, kajaba mung amitunani sathithik; manawa perang karo sira bakal mungkur acolong playu sarta ora bakal padha tinulungan

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Terjemah — Tafsir

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

  • خَيْرَ أُمَّةٍ (khoiro ummah): umat kang paling apik lan paling mupangati.
  • أُخْرِجَتْ (ukhrijat): kang ditokake utawa ditampilake.
  • الْمَعْرُوفِ (al-ma'ruf): samubarang kang dianggep apik dening syariat lan akal.
  • الْمُنْكَرِ (al-munkar): samubarang kang dianggep ala dening syariat lan akal.
  • أَهْلَ الْكِتَابِ (ahlal-kitab): wong Yahudi lan Nasrani kang duwe kitab suci.
  • الْفَاسِقُونَ (al-fasiqun): wong-wong kang metu saka dalan ketaatan marang Allah.

2) Tegesing ayat:

Kowé sekabéhané — para umat Nabi Muhammad — iku umat kang paling apik lan paling mupangati kang wis ditokake dening Allah kanggo manungsa kabéh. Apa sebabe? Amarga kowé padha mrentah marang bab kang apik, yaiku samubarang kang wis dianggep apik dening syariat lan akal; lan kowé padha nyegah saka bab kang ala, yaiku samubarang kang wis dianggep ala dening syariat lan akal; lan kowé uga padha iman marang Allah kanthi iman kang mantep lan dibuktikake nganggo amal.

Dadi, kamulyan umat iki ora mung merga jenengé utawa keturunané, nanging merga telung prakara: mrentah marang kabecikan, nyegah saka kamungkaran, lan iman marang Allah. Iman kang sejati iku mesthi ngetokake amal, dudu mung ngaku-ngaku ing ati.

Banjur Allah ngandhani, saupama wong-wong ahli kitab — yaiku wong Yahudi lan Nasrani — padha iman marang Nabi Muhammad lan marang apa kang digawa dening beliau saka ngarsané Allah, mesthi iku luwih apik tumrap dhèwèké kabéh, ing donya lan ing akhirat. Nanging nyatane, saka wong-wong mau ana sawetara kang iman, kaya déné Abdullah bin Salam lan liya-liyané, nanging cacahé mung sithik. Sing akéh-akéh saka wong-wong mau padha metu saka agama Allah lan ora manut marang syariaté.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

  • Umat Islam iku umat kang paling apik, nanging kamulyan iki ana syaraté: kudu mrentah marang kabecikan, nyegah saka kamungkaran, lan iman marang Allah. Dadi, dadi umat Islam waé ora cukup; kudu dibarengi karo amal kang nyata.
  • Iman kang bener iku ora mung ana ing ati, nanging kudu katon ing tumindak saben dina. Iman lan amal iku ora bisa dipisah.
  • Mrentah marang kabecikan lan nyegah saka kamungkaran iku dadi tugas saben wong Islam, sabisa-bisané lan miturut kawruhé. Iki dadi tandha yèn umat iki pancen umat kang peduli marang kahanan masyarakat.
  • Wong-wong ahli kitab kang padha iman marang Nabi Muhammad iku mesthi luwih apik tumrap dhèwèké dhéwé. Iki nuduhake yèn Islam iku agama kang mbukak lawang kanggo sapa waé kang kepéngin pituduh.
  • Senajan akéh wong kang ora nampa bebener, aja nganti kita kendho. Ana uga sawetara wong kang gelem iman, lan iku kudu diajèni lan dihormati.
  • Ayat iki ngajarake marang kita supaya aja gumantung marang cacahé wong, nanging gumantung marang beneré dalan kang kita lakoni. Sing sithik nanging bener iku luwih apik tinimbang sing akéh nanging salah.

Mula, ayo padha dadi umat kang bener-bener ngetokake kabecikan, nyegah kamungkaran, lan njaga iman kanthi amal, supaya kita kalebu umat kang paling apik kang wis dijanjikake dening Allah.



📜 Ayat 108-112 — Surat Ali Imran

108تِلْكَ آيَاتُ اللَّهِ نَتْلُوهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ ۗ وَمَا اللَّهُ يُرِيدُ ظُلْمًا لِّلْعَالَمِينَ
Lan samubarang kang ana ing langit-langit lan bumi iku kagungané Allah; lan marang Allah baliné sakèhing barang
109وَلِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۚ وَإِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ
Sira iku becik-beciking umat, katimbulaké amrih karahar- janing para manusa; sira padha akon marang bener sarta nyegah saka luput apa déné sira padha angèstu ing Allah; lan, yèn ta para pandhèrèking Kitab iku padha angèstua, amasthi tumrap dhèwèké dadi luwih becik; ana uga sing padha angèstu, ananging sing luwih akèh padha wong murang yekti
110كُنتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ وَتُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ ۗ وَلَوْ آمَنَ أَهْلُ الْكِتَابِ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُم ۚ مِّنْهُمُ الْمُؤْمِنُونَ وَأَكْثَرُهُمُ الْفَاسِقُونَ
Dhèwèké ora bakal amba- bayani ing sira, kajaba mung amitunani sathithik; manawa perang karo sira bakal mungkur acolong playu sarta ora bakal padha tinulungan
111لَن يَضُرُّوكُمْ إِلَّا أَذًى ۖ وَإِن يُقَاتِلُوكُمْ يُوَلُّوكُمُ الْأَدْبَارَ ثُمَّ لَا يُنصَرُونَ
Ina digawé akikinthil dhè- wèké ana ing endi baé tinemuné, kajaba (manawa) kalawan prajan- jian saka ing Allah sarta prajanjian saka manusa, lan wis mungguh olèh bebendhuning Allah, lan asor di gawé akikinthil dhèwèké; mang- kono iku amarga saka anggoné padha angafiri timbalan-timbala- ning Allah lan anyédani para nabi kalawan ora bener; mangkono iku amarga saka anggoné padha am- bangkang lan angliwati wates
112ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ أَيْنَ مَا ثُقِفُوا إِلَّا بِحَبْلٍ مِّنَ اللَّهِ وَحَبْلٍ مِّنَ النَّاسِ وَبَاءُوا بِغَضَبٍ مِّنَ اللَّهِ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الْمَسْكَنَةُ ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ كَانُوا يَكْفُرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ وَيَقْتُلُونَ الْأَنبِيَاءَ بِغَيْرِ حَقٍّ ۚ ذَٰلِكَ بِمَا عَصَوا وَّكَانُوا يَعْتَدُونَ
Ora pisan kabèh padha; para pandhèrèking Kitab ana sagolongan kang jejeg; padha maca timbalan-timbalaning Allah ing wayah bengi sarta padha sumembah (ing Panjenenganè)
Ali ImranDhaptar Al-Quran
200Ayat
MedinanRevelation
110Ayat

Terjemah — Ali Imran 110

Surat Ali Imran Ayat 110 - Waca, Rungokna, Terjemah, Jawa : Dhèwèké ora bakal amba- bayani ing sira, kajaba mung amitunani…

Surat Ayat 110/200 — Surat Ali Imran آل عمران (Medinan). Waca Rungokna Terjemah (Jawa). Rungokna: Surat Ali Imran Rungokna, Surat Ali Imran Terjemah, Surat Ali Imran mp3, Surat Ali Imran pdf. Ayat 108–112. Ing Basa Jawa: Bahasa Indonesia.





Al-Quran


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers