Sura Al-Imran — Werset 14

Znaczenie wybranych słów:

• Ash-shahawat (الشهوات) – pragnienia, pożądania; skłonność duszy do tego, czego pragnie.
• Al-qanatir (القناطير) – liczba mnoga od *qintar*; oznacza ogromne ilości majątku, wielkie skarby.
• Al-muqantarah (المقنطرة) – pomnożone, spotęgowane, ogromne ilości.
• Al-khayl al-musawwamah (الخيل المسومة) – konie piękne, znakomite, oznaczone i przygotowane do walki.
• Al-an'am (الأنعام) – zwierzęta hodowlane: wielbłądy, bydło i owce.
• Al-harth (الحرث) – ziemia uprawna, rolnictwo, zasiewy.
• Husn al-ma'ab (حسن المآب) – piękne miejsce powrotu, czyli Raj.

Tafsir (interpretacja) wersetu:

Bóg – Wszechmogący i Najwyższy – informuje nas, że uczynił atrakcyjnym dla ludzi umiłowanie pragnień i przyjemności doczesnych. Jest to swoisty test i próba dla człowieka. Wśród tych pragnień wymienione zostały: kobiety, synowie, ogromne skarby – wielokrotnie pomnożone ilości złota i srebra, konie piękne i szlachetne, zwierzęta hodowlane, takie jak wielbłądy, bydło i owce, a także ziemia uprawna przeznaczona pod zasiewy i uprawy. Wszystko to jest jedynie ulotnym dobrem i przemijającą ozdobą życia na tym świecie – człowiek korzysta z tego przez krótki czas, po czym to znika i się kończy. Dlatego wierzący nie powinien przywiązywać do tego serca ani czynić tego swoim celem ostatecznym. Prawdziwym celem i najlepszym miejscem powrotu jest to, co Bóg przygotował dla Swoich pobożnych sług – Raj, którego szerokość obejmuje niebiosa i ziemię. To właśnie tam znajduje się wieczna szczęśliwość, która nigdy nie przemija.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Ten werset uczy nas, że świat doczesny ze swoimi przyjemnościami jest przemijający i ulotny – nie warto poświęcać mu całego życia i zapominać o sprawach ostatecznych.
2. Bóg w Swojej mądrości ukazuje nam naturę człowieka i jego skłonności, abyśmy byli świadomi własnych słabości i potrafili nad nimi panować.
3. Werset ten zachęca do patrzenia na życie z perspektywy wieczności – to, co czeka nas u Boga, jest nieporównywalnie lepsze i trwalsze niż wszystkie doczesne dobra razem wzięte.
4. Islam nie potępia korzystania z dóbr tego świata, ale uczy właściwego podejścia – aby serce było przywiązane do Boga i Jego nagrody, a nie do przemijających rzeczy.
5. Przypomnienie o Raju jako „pięknym miejscu powrotu” daje nadzieję i motywację do czynienia dobra oraz cierpliwości w obliczu pokus i trudności.