Surja Ali-Imran — Ajet 166

Kuptimi i fjalëve:

• el-Cem'ân (الجمعان): dy grupet, pra grupi i besimtarëve dhe grupi i idhujtarëve.
• bi-idhnil-lah (بإذن الله): me urdhërin, vullnetin dhe caktimin e Allahut.
• li-ja'lemel-mu'minîn (وليعلم المؤمنين): që të dallohen e të njihen besimtarët e sinqertë.

Tefsiri i ajetit:

Ajo që ju goditi ju o besimtarë – prej vrasjeve, plagëve dhe humbjes – në ditën e Betejës së Uhudit, kur u takuan dy grupet, grupi juaj dhe grupi i idhujtarëve, e gjithë kjo ndodhi me vullnetin, caktimin dhe urdhrin e Allahut. Ai e kishte paracaktuar këtë ngjarje me urtësi të madhe, që të dallohet besimtari i sinqertë nga hipokriti, dhe që të shihet durimi dhe qëndrueshmëria e atyre që e duan Allahun e të dërguarin e Tij. Pra, kjo ngjarje nuk ishte rastësi, por ishte pjesë e planit hyjnor për të provuar besimin dhe për të ngritur gradat e besimtarëve të vërtetë.

Përfitimet nga ajeti:

1. Besimtari duhet të dijë se çdo gjë që i ndodh – e mirë apo e keqe – është me caktimin e Allahut, prandaj nuk duhet të pikëllohet e as të dëshpërohet, por të jetë i durueshëm dhe i bindur se Allahu ka urtësi në çdo gjë.
2. Sprovat dhe vështirësitë në rrugën e Allahut janë mjet për të dalluar besimtarët e sinqertë nga ata që pretendojnë rrejshëm, prandaj mos u habitni kur shihni që besimtarët sprovohen.
3. Humbja në betejë nuk do të thotë se Allahu e ka braktisur fenë e Tij, por shpesh ajo vjen si pasojë e mosbindjes ndaj udhëzimeve, dhe kjo është një mësim i madh për besimtarët që t'i përmbahen urdhrave të Allahut dhe të dërguarit të Tij.
4. Ky ajet na mëson se durimi në sprova është shenjë e besimit të vërtetë, dhe se Allahu i do ata që qëndrojnë të palëkundur në rrugën e Tij, edhe kur përballen me vështirësi.