سورت روم — آیت 2

غُلِبَتِ الرُّومُ

د کلمو معناګانې:

• غُلِبَتِ: ماتې وخوړه، مغلوبه شوه.
• الرُّومُ: رومیان، چې د روم د سترواکۍ اهل کتاب وو.

تفسیر:

په دې آیت کې الله تعالی خبر راکوي چې رومیان (چې اهل کتاب وو) د فارس (مجوس) له خوا ماتې وخوړه. دا پېښه د اسلام د لومړیو کلونو په شام (د بیت المقدس په شاوخوا سیمه) کې رامنځته شوه، چې د مسلمانانو لپاره سخته وه، ځکه چې مسلمانان په دې وخت کې د مشرکانو له ظلمونو سره مخ وو، او د رومیانو ماتې د دوی لپاره د خفګان سبب وه. خو الله تعالی په راتلونکو آیتونو کې وعده ورکړه چې رومیان به په څو کلونو کې بېرته بریا ترلاسه کړي، او دا وعده په رښتیا سره پوره شوه؛ ځکه چې رومیانو په بدر کې د مسلمانانو له بریا وروسته، په څو کلونو کې پر فارس باندې بریالي شول. دا پېښه د قرآن د اعجاز یوه بیلګه ده، ځکه چې دا خبر د پیښې له رامنځته کېدو وړاندې په قرآن کې ذکر شوی و.

فایدې:

• دا آیت مومنانو ته د صبر او امید درس ورکوي، چې د الله په وعده باور ولري، که څه هم حالات سخت وي.
• دا ثابتوي چې قرآن د الله له لوري راغلی دی، ځکه چې د راتلونکي په اړه یې داسې خبر ورکړی چې هېڅوک یې نه پوهېده.
• الله تعالی د خپلو بندګانو په چارو کې واکمن دی، او هغه د خپل حکمت له مخې بریا او ماتې ورکوي، نو مسلمانان باید تل د الله پر حکمت راضي وي.
• دا آیت د اهل کتابو (رومیانو) په وړاندې د مسلمانانو د خواخوږۍ ښکارندوی دی، ځکه چې دوی د مشرکانو په پرتله د اسلام سره نږدې وو.