Ар-Рум сүрәсе — Аять 2

Сүзләр аңлатмасы:

«Ар-Рум» — ул Рум дәүләте, ягъни Византия (Көнчыгыш Рим) империясе халкы. «Гулибәт» — «җиңелделәр» дигән мәгънәне аңлата.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә безгә ул вакыттагы дөньядагы зур вакыйганы хәбәр итә: Фарсы (Иран) гаскәрләре Рум (Византия) гаскәрләрен җиңгән иде. Бу сугыш Шам (Сүрия) җиренең иң якын ноктасында — Бәйт әл-Мәкъдис (Иерусалим) янындагы төбәктә булды. Ул чорда мөшрикләр бу хәбәргә шатландылар, чөнки алар фарсылар кебек уткә табынучылар иде, ә мөселманнар Рум әһле китап әһелләре булганга күрә аларның җиңүен теләгәннәр иде. Аллаһы Тәгалә мондый хәбәр бирә: Рум җиңелсә дә, якын арада — берничә ел эчендә (өч елдан ун елга кадәр) алар фарсыларны җиңәчәкләр. Бу — Аллаһының кодрәте һәм аның вәгъдәсе. Чыннан да, Аллаһы Тәгаләнең бу хәбәре тормышка ашты: җиде елдан соң Рум гаскәрләре фарсыларны җиңделәр, һәм мөселманнар бу вакыйгага шатландылар, чөнки бу Аллаһының Коръәндәге вәгъдәсенең дөреслеген раслады.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Аллаһы Тәгаләнең белеме киң — Ул киләчәк вакыйгаларны алдан хәбәр итә һәм алар төгәл үтәлә.
2. Бу аять — Коръәннең Аллаһы тарафыннан иңдерелгәнлегенә дәлил, чөнки кеше киләчәкне мондый төгәллек белән алдан әйтә алмый.
3. Мөселманнарга китап әһелләре (хәтта алар хаталыкта булсалар да) мөшрикләрдән якынрак, чөнки алар да Аллаһыга ышаналар.
4. Аллаһы Тәгаләнең ярдәме вәгъдә ителгән вакытта килә — мөэминнәр сабыр итәргә һәм Аллаһының вәгъдәсенә ышанырга тиешләр.
5. Җиңү дә, җиңелү дә — барысы да Аллаһының ихтыяры белән була, Ул теләгән бәндәсенә ярдәм итә, теләгәнен хәлдә калдыра.