سورت ص — آیت 11

د کلمو معناګانې:

• جُندٌ: لښکر، پوځ.
• مَّا: دلته د تقلیل (کمښت) لپاره ده، یعنې «یو کوچنی لښکر».
• هُنَالِكَ: په هغه ځای کې، یعنی د بدر په میدان کې.
• مَهْزُومٌ: ماتې خوړلی، شکست خوړلی.
• مِّنَ الْأَحْزَابِ: د هغو ډلو (لښکرو) له ډلې چې د حق پر وړاندې یې متحد شوي وو.

تفسیر:

دا هغه کافران او منکران دي چې د رسول الله صلی الله علیه وسلم د دعوت پر وړاندې یې دریځ نیولی و. دوی یوازې یو کوچنی لښکر دی چې هلته (د بدر په ځای یا د مکې په شاوخوا کې) به ماتې وخوري، لکه څنګه چې له دوی وړاندې نورو متحدو ډلو (لکه قوم نوح، عاد، ثمود، فرعون او نورو) ته ماتې ورکړل شوې وه. دا ټول هغه ډلې وې چې د حق پر وړاندې یې یووالی کړی و، خو الله تعالی دوی ته ذلت او ماتې ورکړه. دا آیت د کفارو د باطل قوت سپکاوی کوي او ویلي یې دي چې د دوی ځواک که څومره هم لوی وي، د الله په مقابله کې هېڅ نه دی او ژر به مات شي.

فایدې:

• دا آیت مومنانو ته تسلیت او ډاډ ورکوي چې د کفارو ځواک که څومره هم ښکاره شي، د الله په اراده نه شي غالب کېدای.
• په دې پوهېږو چې د حق پر وړاندې د باطل ټول اتحادونه بې ارزښته دي او ژر له منځه ځي.
• دا آیت د توکل او د الله پر مرستې د باور درس راکوي، ځکه چې بریا د لښکرو په شمېر نه، بلکې د الله په مرسته ده.
• د پیغمبرانو د دښمنانو برخلیک د عبرت وړ دی، چې هر څوک د حق پر وړاندې ودرېږي، عاقبت به یې ذلت او ماتې وي.