Surja Sad — Ajet 11

Kuptimet e fjalëve:

• Xhundun ma – Ushtri e madhe, por e përbuzur dhe e nënçmuar.
• Hunalike – Aty, në atë vend (në betejën e Bedrit ose në çdo përballje me të vërtetën).
• Mahzum – E mundur, e thyer, e shkatërruar.
• El-Ahzab – Grupet dhe koalicionet e mëparshme që u bashkuan kundër pejgamberëve të tyre.

Tefsiri i ajetit:

Këta jobesimtarë që të kundërshtojnë ty, o Muhamed, nuk janë gjë tjetër veçse një ushtri e madhe në numër, por e dobët dhe e përbuzur, që do të pësojë humbje dhe disfatë të sigurt, ashtu siç u mundën edhe grupet dhe koalicionet e mëparshme që u bashkuan kundër pejgamberëve të tyre. Para tyre, popujt si Nuhu, Adi, Faraoni me fuqinë e tij të madhe, Themudi, populli i Lutit dhe banorët e pyllit (populli i Shuajbit) – të gjithë u bashkuan në mohim dhe kundërshtim ndaj të dërguarve të tyre, por fundi i tyre ishte shkatërrimi dhe dënimi nga Allahu. Pra, këta jobesimtarë që të kundërshtojnë ty nuk janë më të fortë se ata, dhe fitorja do të jetë e jote dhe e besimtarëve, ndërsa humbja do të jetë e tyre.

Përfitimet nga ajeti:

1. Kjo na mëson se numri i madh dhe fuqia e dukshme nuk janë kriter i fitores, por fitorja vjen nga Allahu për ata që janë në të vërtetën.
2. Ajeti ngushëllon pejgamberin dhe besimtarët, duke u thënë se kundërshtarët e tyre, sado të shumtë që janë, do të pësojnë humbje si ata para tyre.
3. Na bën të kuptojmë se historia përsëritet: kushdo që kundërshton të dërguarit e Allahut, përfundimi i tij është shkatërrimi, ndërsa besimtarët e sinqertë dalin fitimtarë.
4. Forcon bindjen se Allahu është gjithmonë me të vërtetën dhe se Ai i përmbush premtimet e Tij ndaj pejgamberëve të Tij.