ص سۈرىسى — ئايەت 8

1. مەنىسى چۈشەندۈرۈشكە تېگىشلىك سۆزلەر:

• «الذِّكْر»: بۇ يەردە قۇرئان كەرىم مەنىسىدە.
• «مِن بَيْنِنَا»: بىزنىڭ ئارىمىزدىن، يەنى بىزنى قويۇپ.
• «شَكٍّ»: گۇمان، ئىككىلىنىش.
• «لَمَّا»: تېخى، ھازىرغىچە.
• «يَذُوقُوا»: تېتىمەيدۇ، يەنى ھېس قىلمايدۇ.
• «عَذَابِ»: ئازاب، جازا.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئى مۇھەممەد! كاپىرلار ھەيرانلىق بىلەن: «قۇرئان بىزنىڭ ئارىمىزدىكى مۇھەممەدكە نازىل قىلىندىمۇ؟ بىز ئەڭ ئەۋزەل، ئەڭ ئەقىللىق كىشىلەر تۇرساق، ئۇنىڭغا نېمە ئۈچۈن نازىل قىلىندى؟» دېيىشتى. ئۇلار بۇ سۆزنى ئېيتىش بىلەن پەقەت سېنىڭگە نازىل قىلىنغان ۋەھىيگە گۇمان قىلىۋاتىدۇ، خالاس. ئۇلار ھازىرغىچە ئاللاھنىڭ ئازابىنى تېتىمىغاچقا، ئۆزلىرىنىڭ جازالانماي قالىدىغانلىقىنى ئويلاپ، تەكەببۇرلۇق ۋە كۇفرىدا داۋاملاشماقتا. ئەگەر ئۇلار ئاللاھنىڭ ئازابىنى تېتىغان بولسا ئىدى، ئۇنداق دەپ جۈرئەت قىلالمايتتى ۋە گۇمان قىلمايتتى. ئەمما ئۇلارغا بېرىلگەن مۆھلەت ئۇلارنى ئازدۇرۇپ، ھەقىقەتنى كۆرۈشتىن توسۇپ قويدى.

ئى ئىنسان! ئويلىنىپ باققىن، ئاللاھ تائالا ھەر بىر ئادەمگە ھىدايەت يولىنى كۆرسىتىش ئۈچۈن پەيغەمبەرلەرنى ۋە كىتابلارنى نازىل قىلدى. قۇرئان كەرىم ئىنسانىيەتكە رەھمەت ۋە نۇر بولۇپ، ئۇنىڭغا ئىمان كەلتۈرگەن كىشى ھەقىقىي بەخت-سائادەتكە ئېرىشىدۇ. ئاللاھنىڭ ئازابىدىن قورقۇپ، تەۋبە قىلىپ، ھىدايەت يولىغا قايتىش ھەر بىر ئادەم ئۈچۈن ئەڭ ياخشى تاللاشدۇر. قۇرئاننىڭ ھەر بىر ئايىتى بىزگە ئەقىل ۋە ھىكمەت ئاتا قىلىدۇ، ئۇنىڭغا قۇلاق سېلىپ، ئەمەل قىلساق، دۇنيا ۋە ئاخىرەتتە غەلىبە قىلىمىز.