Сад сүрөсү — Аят 8

1. Аяттагы түшүндүрүүгө муктаж сөздөр:

• الذِّكْرُ — Куран, эскертүү, вахий.
• مِن بَيْنِنَا — биздин арабыздан, бизден башка.
• شَكٍّ — күмөн, шек, ишенимсиздик.
• لَمَّا — али эмес, эми эле эмес (болбогонду билдирет).
• يَذُوقُوا — татышпады, башынан өткөрүшпөдү.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Аллах Таала бул аятта каапырлардын өздөрүнүн текебердигинен улам айткан сөздөрүн жеткирет. Алар: «Куран биздин арабыздан чыккан адамга эле түшүп, бизге эмнеге түшпөдү? Биз эл ичиндеги улуулар, башчылар турбайбызбы?» — деп таң калышты жана каршы чыгышты. Алар Мухаммад пайгамбарга (ага Аллахтын тынчтыгы жана саламы болсун) вахий келгенин четке кагышты.

Бирок алардын бул сөзү чындыкка негизделген эмес, терең күмөндөн улам айтылган. Алар Куранга, ага түшкөн вахийге ишенишпейт. Алардын мындай текеберлиги жана күмөнү — аларга али Аллахтын азабы келбегенинен улам. Эгер алар Аллахтын азабын татышканда, мындай текеберлик кылып, каапырлыкка жана шекке батынган болушмак эмес. Бирок Аллах аларга мөөнөт берип, кечиктирип жатат. Эгер азап келсе, алардын күмөнү жоюлат, бирок ошол кездеги ыймандары аларга пайда бербейт.

1. Аяттан алынуучу пайдалар жана насааттар:

• Аллахтын ишин тануу — текебердиктин белгиси. Каапырлар Курандын пайгамбарга түшүшүнө «эмнеге бизге эмес?» деп каршы чыгышты. Бул алардын акылы жетиштүү эмес, текебердиги ашык экенин көрсөтөт. Аллах кимге кааласа, ошого пайгамбарлык жана вахий берет.
• Күмөн — ыймандын душманы. Алар Куранга ишенишпей, шекте болушту. Бул бизге ыйманды бекем кармоо, Куранга бүт жүрөгүбүз менен ишенүү керектигин үйрөтөт.
• Аллахтын азабын эскерүү — жүрөктү ойготот. Алар азапты татыша элек болгондуктан, эркиндик кылып, каапырлыкка батышты. Биз Аллахтын азабын эстеп, Андан коркуп, жакшылыкка умтулушубуз керек.
• Аллахтын мөөнөт бериши — мээримдүүлүк, бирок алдамчылык эмес. Аллах күнөөкөрлөргө мөөнөт берет, бирок бул алардын жазасыз калаарын билдирбейт. Тобо кылууга шашуу керек.
• Куран — Аллахтын эскертүүсү жана жол көрсөтүүчүсү. Аны кабыл алуу — бакыт, четке кагуу — зыян. Куранды окуп, ага ыйман кылып, анын көрсөтмөлөрүнө баш ийүү — эң чоң жакшылык.