Surja Ez-Zumer — Ajet 49

Kuptimet e fjalëve:

• Dhurr (ضُرّ): e keqja, sëmundja, varfëria, ose çdo lloj vuajtjeje që e godet njeriun.
• Khavvelnahu (خَوَّلْنَاهُ): i dhuruam, i dhamë atij.
• Fitneh (فِتْنَةٌ): sprovë dhe provim; këtu do të thotë se pasuria dhe mirësitë janë sprovë nga Allahu për të parë se kush është mirënjohës e kush jo.

Tefsiri i Ajetit:

Kur e godet njeriun ndonjë e keqe – si sëmundja, varfëria ose ndonjë vështirësi tjetër – ai nxiton të na lutet me sinqeritet, duke kërkuar që t’ia largojmë atë të keqe. Por kur Ne ia largojmë të keqen dhe i japim ndonjë mirësi nga ana Jonë – si shëndetin, pasurinë ose fëmijët – ai harron lutjen e tij të mëparshme dhe kthehet në mendjemadhësi, duke thënë: "Kjo që më është dhënë, e kam marrë për shkak të dijes dhe meritës sime; unë e meritoj këtë." Ai nuk e falënderon Allahun, as nuk e pranon se kjo është dhuratë prej Tij.

Por e vërteta është se kjo mirësi që i është dhënë është sprovë dhe provim nga Allahu, për të parë se kush do ta falënderojë e kush do ta mohojë. Ajo nuk është domosdoshmërisht shenjë nderimi nga Allahu, por mund të jetë edhe tërheqje graduale në humbje (istidraj). Megjithatë, shumica e njerëzve – për shkak të padijes së tyre dhe mendjemadhësisë – nuk e kuptojnë këtë të vërtetë, prandaj mashtrohen nga mirësitë dhe mendojnë se ato janë shenjë e dashurisë së Allahut ndaj tyre.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Njeriu duhet të jetë i qëndrueshëm në lutje dhe falënderim ndaj Allahut, si në kohë të vështirësish, ashtu edhe në kohë mirësish – të mos e kujtojë Allahun vetëm kur ka nevojë.
2. Mirësitë dhe pasuria nuk janë gjithmonë shenjë nderimi nga Allahu; ato mund të jenë sprovë për të parë durimin dhe mirënjohjen tonë.
3. Njeriu nuk duhet t’i atribuojë vetes merita për atë që ka, sepse çdo gjë vjen nga Allahu; mendjemadhësia dhe vetëkënaqësia janë shkaqe të humbjes.
4. Besimtari duhet ta shfrytëzojë çdo mirësi në bindje ndaj Allahut dhe në ndihmë ndaj të tjerëve, duke e ditur se ajo është amanet dhe sprovë, jo pronë e përhershme.
5. Ky ajet na mëson të jemi të kujdesshëm nga mashtrimi i kësaj bote dhe të mos i matim gjërat me syrin sipërfaqësor, por me dritën e fesë dhe urtësisë së Allahut.