زمر سۈرىسى — ئايەت 49

1. مەنىسى چۈشەندۈرۈشكە تېگىشلىك سۆزلەر:

• ضُرٌّ: زىيان، كۈلپەت، كېسەللىك ياكى يوقسۇللۇق قاتارلىق ئېغىر ئەھۋال.
• خَوَّلْنَاهُ: ئاتا قىلدۇق، بەردۇق.
• فِتْنَةٌ: سىناق، ئىمتىھان.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئىنسانغا بىرەر زىيان-مۇسىبەت يەتسە، ئاللاھقا يالۋۇرۇپ، پەقەت ئۇنىڭدىن ياردەم تىلەيدۇ. ئاللاھ ئۇنىڭدىن بۇ زىياننى كەتكۈزۈپ، ئۆز تەرىپىدىن بىر نېمەت ئاتا قىلغاندا، ئۇ كىشى شۈكرى قىلماستىن، بەلكى: «بۇ نېمەت ماڭا پەقەت مېنىڭ بىلىمىم ۋە لايىقلىقىم سەۋەبىدىن بېرىلدى» دەيدۇ. ئەمەلىيەتتە بولسا، بۇ نېمەت ئۇنىڭ ئۈچۈن بىر سىناقتۇر. ئاللاھ بەندىلىرىنى سىناپ، كىمنىڭ شۈكرى قىلىدىغانلىقىنى، كىمنىڭ كۇفرىلىق قىلىدىغانلىقىنى بىلمەكچى بولىدۇ. لېكىن ئۇلارنىڭ كۆپچىلىكى بۇنىڭ سىناق ئىكەنلىكىنى بىلمەيدۇ، شۇڭا نېمەتنى پەقەت ئۆزىنىڭ ھەققى دەپ ئويلايدۇ.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ئىنسان بېشىغا كەلگەن ھەر قانداق ياخشىلىق ياكى يامانلىق ئاللاھنىڭ سىنىقىدۇر. كۈلپەت چاغدا ئاللاھقا يالۋۇرۇش، ئەمما نېمەت چاغدا ئۇنى ئۇنتۇپ، ئۆزىنى ھەممىگە لايىق دەپ ھېسابلاش ئىنساننىڭ ئاجىزلىقىدۇر. ھەقىقىي مۇئمىن ھەر قانداق ئەھۋالدا ئاللاھنى ئېسىدە تۇتىدۇ، نېمەتكە شۈكرى قىلىدۇ، كۈلپەتكە سەۋر قىلىدۇ. بۇ ئايەت بىزنى شۈكرى ۋە تەۋەككۈلگە چاقىرىدۇ، ھەمدە نېمەتنىڭ ئەسلىدە بىر سىناق ئىكەنلىكىنى ئەستە ساقلىشىمىزنى ئەسكەرتىدۇ.