Sure Zümer — Ayet 49

Kelime Anlamları:

• Mesese: Dokundu, isabet etti.
• Durr: Zarar, sıkıntı, hastalık, fakirlik gibi zorluklar.
• Havvelnâhü: Ona verdik, bahşettik.
• Ütîtühü: Ona verildim, bana verildi.
• Fitne: İmtihan, deneme, ayartma.

Tefsir:

İnsan bir sıkıntıya, bir zarara uğradığında —hastalık, yoksulluk veya başka bir zorluk— Rabbine yönelir ve O'na yalvararak bu sıkıntının giderilmesini ister. Fakat Allah ona katından bir nimet verdiğinde, sağlık ve mal ihsan ettiğinde, bu kez şımarır ve nankörleşir. "Bu bana ancak bilgim sayesinde verildi; ben buna layığım, Allah benim bu nimete ehil olduğumu bildiği için verdi" der. Oysa bu söz tamamen yanlıştır. O nimet bir imtihandır, bir denemedir. Allah, kullarından hangisinin şükredeceğini, hangisinin nankörlük edeceğini görmek için bu nimetleri verir. Ancak insanların çoğu bu gerçeği bilmez; nimetin bir imtihan olduğunu anlamaz, onu kendi meziyetlerine ve bilgisine bağlar. Bu cehaletleri yüzünden de Allah'ın kendilerine verdiği nimetlere aldanırlar.

Faydalar:

Bu ayet bize, insanın zorluk anında Allah'a yöneldiğini, fakat rahata kavuşunca O'nu unuttuğunu gösterir. Bu, nefsimizin zayıf bir yönüdür. Bize düşen, hem darlıkta hem bollukta Allah'a şükretmek ve her nimetin O'ndan geldiğini bilmektir. Nimetlerin bir imtihan olduğunu unutmamalıyız; bu dünya hayatı, sabrımızın ve şükrümüzün test edildiği bir yerdir. Nimetlere aldanıp kibirlenmek yerine, onları veren Allah'ı hatırlamak ve O'na şükretmek, bizi hem dünyada hem ahirette kurtuluşa götüren yoldur. Bu ayet, müminin her durumda Allah'a bağlı kalması gerektiğini, nimetin de imtihan olduğunu idrak ederek tevazu içinde yaşaması gerektiğini öğretir.