سورت شوری — آیت 30

د کلمو معناګانې:

• مُصِيبَةٍ: بلا، سختي، تاوان، کومه غميزه يا تکليف چې انسان ته رسېږي.
• كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ: ستاسو لاسونو ګټلې ده، يعني ستاسو کړنې او عملونه، په ځانګړې توګه ګناهونه.
• يَعْفُو: بخښل، معاف کول، سزا نه ورکول.

تفسير:

اى خلکو! تاسو ته چې په دين يا دنيا کې هر ډول مصيبت، تکليف، تاوان يا سختي رسېږي، نو هغه ستاسو د خپلو ګناهونو او بدو کړنو په سبب ده. يعني هغه څه چې ستاسو لاسونو کړي دي، د هغه نتيجه ده. خو الله تعالی له دې ګناهونو ډېرې بخښي، يعني ستاسو د ډېرو ګناهونو سزا نه درکوي او پر تاسو يې نه نازلوي. که الله تعالی وغواړي چې د هرې ګناه په بدل کې تاسو ته سزا درکړي، نو ستاسو حالت به د زغملو نه بهر وي، خو د هغه فضل او رحمت دا دی چې له ډېرو ګناهونو تېرېږي او يوازې په ځينو يې تاسو ته په دې دنيا کې مصيبتونه دررسوي، تر څو تاسو پوه شئ او بېرته راشئ.

فايدې:

1. دا چې هر مصيبت او تکليف د ګناهونو په سبب راغلی دی، نو انسان بايد خپل ځان وګوري او خپل عملونه سم کړي، نه دا چې پر نورو تور ولګوي.
2. دا چې الله تعالی له ډېرو ګناهونو تېرېږي او سزا نه ورکوي، نو دا د الله د رحمت او فضل نښه ده، چې بايد انسان د الله له رحمت نه نااميده نه شي.
3. دا چې مصيبتونه د ګناهونو کفاره ګرځي، نو انسان بايد پر مصيبت صبر وکړي او ثواب ترلاسه کړي، نه دا چې شکايت وکړي.
4. دا چې الله تعالی عادل دی، نو د هر چا عمل ته به يې سمه سزا ورکړي، خو د خپل رحمت په وجه له ډېرو ګناهونو تېرېږي، نو انسان بايد د الله له عذاب نه ووېرېږي او د هغه له رحمت نه هيله ولري.