Surat Asy-Syura — Ayat 30

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• مُصِيبَةٍ (musibah): kacilakan, pacoban, utawa kahanan kang nglarani kang tumiba marang manungsa, ing awak, bandha, utawa agama.
• كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ (kasabat aidikum): apa kang ditindakake dening tanganmu, tegese sakabehe tumindak lan lakumu, apike utawa alane.
• يَعْفُو (ya'fu): ngapura, nglirwakake, ora nyiksa amarga dosa kasebut.

1. Tafsir ayat:

Dhuh para manungsa, saben musibah kang tumiba marang awakmu, ing awakmu dhewe, bandhamu, anak-anakmu, utawa ing babagan agamamu, iku kabeh ora liya jalaran saka dosa lan kesalahan kang wis koklakoni dhewe. Mula aja padha gumun yen kena pacoban, amarga iku woh saka tumindakmu dhewe. Nanging sih-kasuwurunge Allah iku jembar banget: akeh banget dosa lan kesalahanmu kang ora diwales lan ora disiksa, malah diampuni dening Allah. Dadi ayat iki mulangake yen musibah iku asring dadi pepeling lan tebusan kanggo dosa-dosa kita, lan ing wektu kang padha nuduhake gedhene pangapura lan welase Allah marang hamba-hamba-Ne.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake yen saben pacoban kang kita alami iku ora mesthi ala kabeh; bisa dadi sarana kanggo ngresiki dosa lan nyedhaki Allah.
• Nuduhake yen Allah iku Maha Ngapura lan Maha Welas, amarga akeh banget dosa kita kang ora diwales.
• Nuwanake supaya kita tansah mawas dhiri, aja gampang nyalahake wong liya utawa takdir, nanging padha muhasabah lan ngakoni kesalahane dhewe.
• Nggugah kita supaya gelem mertobat lan ninggalake tumindak ala, amarga saben tumindak ala bisa nuwuhake akibate dhewe.
• Nambah katresnan marang Islam lan Al-Qur'an, amarga ayat iki mulangake babagan keadilan lan welase Allah kanthi cara kang gampang dimangerteni lan nyenengake ati.