Sura Al-Ahkaf — Werset 17

Znaczenie słów:

• Uff – słowo wyrażające niechęć, zniecierpliwienie i pogardę.
• Tastaghisani – oboje wzywają Boga, prosząc o pomoc i ratunek.
• Waylaka – biada ci, szkoda cię; wyraz współczucia i ostrzeżenia.
• Asatir al-awwalin – bajki, mity i przesądy dawnych ludów, które spisali w swoich księgach.

Tafsir (wyjaśnienie):

Allah Wszechmogący opisuje w tym wersecie postać niewdzięcznego, zbuntowanego człowieka, który odwraca się od swoich rodziców, gdy ci wzywają go do wiary w Boga i zmartwychwstania. Gdy ojciec i matka napominają go, aby uwierzył w życie po śmierci, on odpowiada im z pogardą i gniewem: „Wstyd i obrzydzenie dla was! Czy obiecujecie mi, że zostanę wyprowadzony z grobu żywy, skoro przeminęło już wiele pokoleń przede mną i żaden z nich nie powrócił?” – w ten sposób zaprzecza prawdzie o zmartwychwstaniu, opierając się na tym, że nie widział nikogo, kto by umarł i wrócił do życia.

Tymczasem jego rodzice – pełni miłości i troski – nie przestają wzywać Boga, prosząc o jego ratunek i mówią: „Biada ci! Uwierz, bo obietnica Boga jest prawdą, a zmartwychwstanie nastąpi z pewnością.” Lecz on, zamiast przyjąć ich słowa, odpowiada z uporem i arogancją: „To wszystko to tylko bajki dawnych ludów, które spisali w swoich księgach” – odrzucając prawdę jako wymysł przodków.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Wielka wartość rodziców w islamie – werset ukazuje, jak wielkim grzechem jest okazywanie im braku szacunku, nawet słowem „uff”. Muzułmanin powinien być dla rodziców pełen dobroci i łagodności, nawet jeśli się z nimi nie zgadza.
2. Zmartwychwstanie jest prawdą – zaprzeczanie mu przez tego człowieka wynikało z ignorancji i pychy. Wiara w życie po śmierci jest fundamentem islamu i źródłem nadziei dla wierzących.
3. Rodzice nie przestają kochać i wzywać do dobra – nawet gdy dziecko jest zbuntowane, rodzice w tym wersecie nie przeklinają go, lecz proszą Boga o jego szczęście. To piękny obraz miłości rodzicielskiej, którą islam pielęgnuje i wynagradza.
4. Ostrzeżenie przed arogancją i lekceważeniem prawdy – człowiek, który uważa się za mądrzejszego od objawienia Bożego, popada w zgubę. Pokora wobec Boga i Jego słów jest kluczem do zbawienia.
5. Nauka o tym, że prawda nie przestaje być prawdą, nawet jeśli wielu jej zaprzecza – to, że ktoś nazywa coś „bajkami”, nie zmienia rzeczywistości. Muzułmanin powinien trzymać się objawienia, nawet gdy większość ludzi je odrzuca.