Сураи Аль-Ахкаф Оят 17 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва он ки ба падару модараш гуфт: «Уф бар шумо,…

Аль-Ахкаф · 17/35

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Ахкаф

وَالَّذِي قَالَ لِوَالِدَيْهِ أُفٍّ لَّكُمَا أَتَعِدَانِنِي أَنْ أُخْرَجَ وَقَدْ خَلَتِ الْقُرُونُ مِن قَبْلِي وَهُمَا يَسْتَغِيثَانِ اللَّهَ وَيْلَكَ آمِنْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ فَيَقُولُ مَا هَٰذَا إِلَّا أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ ۝١٧

🔤 Transliteration

Wallazee qaala liwaali daihi uffil lakumaaa ata`idanineee an ukhraja wa qad khalatil quroonu min qablee wa humaa yastagheesaanil laaha wailaka aamin inna wa`dal laahi haqq, fa yaqoolu maa haazaaa illaaa asaateerul awwaleen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ва он ки ба падару модараш гуфт: «Уф бар шумо, оё ба ман ваъда медиҳед, ки аз гӯрам бархезонанд ва ҳол он ки мардуме пеш аз ман будаанд, ки барнахостаанд? Ва он ду ба даргоҳи Худо истиғоса (додхоҳӣ) мекунанд ва, гӯянд: «Вой бар ту, имон биёвар, ки ваъдаи Худо ҳақ аст!» Мегӯяд: «Инҳо чизе ҷуз ҳамон афсонаи пешиниён нест!»

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки шарҳ талаб мекунанд:

«أُفٍّ»: калимаи нафрат ва норозигӣ аст, ки одами фарзанд ба падару модари худ мегӯяд, яъне «нафрат ба шумо» ё «вой бар шумо».
«أَتَعِدَانِنِي»: оё ба ман ваъда медиҳед?
«أَنْ أُخْرَجَ»: ки ман аз қабр зинда бароварда шавам.
«خَلَتِ الْقُرُونُ»: наслҳо гузаштанд ва нест шуданд.
«يَسْتَغِيثَانِ»: аз Худо мадад ва кӯмак мехоҳанд.
«وَيْلَكَ»: вой бар ту, ҳалокат бар ту.
«أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينِ»: афсонаҳо ва ботилҳои пешиниён, ки онҳоро навиштаанд.

Тафсири оят:

Ин оят дар бораи фарзанде сухан мегӯяд, ки ба падару модари худ бадӣ карда, онҳоро бо калимаи нафратовар «уфф» мазаммат мекунад. Падару модар ӯро ба имон ба Худо ва рӯзи қиёмат даъват мекунанд ва мегӯянд: «Оё ту моро ваъда медиҳӣ, ки пас аз марг аз қабр зинда бароварда мешавӣ? Ҳол он ки пеш аз ту наслҳои бисёре гузаштанд ва ҳеҷ яке аз онҳо зинда нашуданд?» Падару модар аз Худо барои фарзандашон ҳидоят мехоҳанд ва ба ӯ мегӯянд: «Вой бар ту! Имон биёр ва тасдиқ кун, ки ваъдаи Худо дар бораи баъс (зинда шудан пас аз марг) ҳақ аст ва шакке дар он нест». Аммо он фарзанди кофир боз инкор мекунад ва мегӯяд: «Ин чизе, ки мегӯед, ҷуз афсонаҳои пешиниён нест, ки аз китобҳои онҳо нақл шудааст ва аз ҷониби Худо нест».

Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меоянд:

Ин оят нишон медиҳад, ки чӣ қадар бад аст, ки фарзанд ба падару модари худ беэҳтиромӣ кунад ва онҳоро бо суханони дағалона мазаммат намояд.
Падару модар бояд фарзандони худро бо муҳаббат ва ҳикмат ба имон ва амали солеҳ даъват кунанд ва барои онҳо аз Худо ҳидоят бихоҳанд.
Ин оят моро ташвиқ мекунад, ки ба ваъдаҳои Худо, аз ҷумла баъс ва рӯзи қиёмат, бовар дошта бошем, зеро ваъдаи Худо ҳақ аст ва ҳеҷ шакке дар он нест.
Инкор кардани баъс ва рӯзи қиёмат роҳи кофирон ва гумроҳон аст, ки онро ба афсонаҳои пешиниён нисбат медиҳанд.
Ин оят моро огоҳ мекунад, ки аз суханони ботил ва афсонаҳои беасос дурӣ ҷӯем ва танҳо ба Қуръон ва суннати саҳеҳ пайравӣ кунем.
Худованд дар ин оят нишон медиҳад, ки ҳатто агар фарзанд ба падару модар бадӣ кунад ҳам, онҳо бояд бо нармӣ ва дуо ба ӯ муносибат кунанд ва ӯро ба роҳи рост даъват намоянд.
Ин оят моро ба сабр ва истиқомат дар роҳи ҳақ ташвиқ мекунад, зеро ҳатто агар касе моро инкор кунад ҳам, мо бояд ба ваъдаи Худо бовар дошта бошем ва аз роҳи рост набарроем.

📜 Оят 15-19 — Сураи Аль-Ахкаф

15وَوَصَّيْنَا الْإِنسَانَ بِوَالِدَيْهِ إِحْسَانًا ۖ حَمَلَتْهُ أُمُّهُ كُرْهًا وَوَضَعَتْهُ كُرْهًا ۖ وَحَمْلُهُ وَفِصَالُهُ ثَلَاثُونَ شَهْرًا ۚ حَتَّىٰ إِذَا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَبَلَغَ أَرْبَعِينَ سَنَةً قَالَ رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَالِدَيَّ وَأَنْ أَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضَاهُ وَأَصْلِحْ لِي فِي ذُرِّيَّتِي ۖ إِنِّي تُبْتُ إِلَيْكَ وَإِنِّي مِنَ الْمُسْلِمِينَ

Одамиро ба некӣ кардан бо падару модари худ супориш кардем. Модараш бори ӯро ба душворӣ бардошт ва ба душворӣ бар замин ниҳод. Ва муддати ҳамл то аз шир бозгирифтанаш сӣ моҳ аст то чун ба синни ҷавонӣ расад ва ба чиҳилсолагӣ дарояд, гӯяд: «Эй Парвардигори ман, ба ман биёмӯз то шукри неъмате, ки бар ман ва бар падару модарам ато кардаӣ, ба он ҷой орам. Коре шоиста бикунам, ки Ту аз он хушнуд шавӣ ва фарзандони маро солеҳ кун. Ман ба Ту бозгаштам ва аз таслимшудагонам».

16أُولَٰئِكَ الَّذِينَ نَتَقَبَّلُ عَنْهُمْ أَحْسَنَ مَا عَمِلُوا وَنَتَجَاوَزُ عَن سَيِّئَاتِهِمْ فِي أَصْحَابِ الْجَنَّةِ ۖ وَعْدَ الصِّدْقِ الَّذِي كَانُوا يُوعَدُونَ

Инҳо касоне ҳастанд, ки корҳои некашонро мепазирем ва аз гуноҳашон дармегузарем. Дар зумраи аҳли биҳиштанд. Ҳар ваъдае, ки ба онҳо дода шуда, рост аст.

17وَالَّذِي قَالَ لِوَالِدَيْهِ أُفٍّ لَّكُمَا أَتَعِدَانِنِي أَنْ أُخْرَجَ وَقَدْ خَلَتِ الْقُرُونُ مِن قَبْلِي وَهُمَا يَسْتَغِيثَانِ اللَّهَ وَيْلَكَ آمِنْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ فَيَقُولُ مَا هَٰذَا إِلَّا أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ

18أُولَٰئِكَ الَّذِينَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ فِي أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهِم مِّنَ الْجِنِّ وَالْإِنسِ ۖ إِنَّهُمْ كَانُوا خَاسِرِينَ

Дар бораи инҳо ҳамон сухан, ки дар бораи умматҳои пешин аз ҷинну инс гуфта шуда буд, ба ҳақиқат мепайвандад. Инҳо зиёнкунандагонанд.

19وَلِكُلٍّ دَرَجَاتٌ مِّمَّا عَمِلُوا ۖ وَلِيُوَفِّيَهُمْ أَعْمَالَهُمْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ

Ва ҳар якро нисбат ба коре, ки кардааст, дараҷаҳост, то Худо ҷазои корҳояшонро ба тамомӣ бидиҳад ва ба он он ситам намешавад.

← Оят 16 📖 Аль-Ахкаф Оят 18 →

Аль-АхкафФеҳристи Қуръон

35Оят

MeccanRevelation

17Оят

Тарҷума — Аль-Ахкаф 17

Сураи Аль-Ахкаф Оят 17 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва он ки ба падару модараш гуфт: «Уф бар шумо,…

Сураи Оят 17/35 — Сураи Аль-Ахкаф الأحقاف (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Ахкаф Гӯш кун, Сураи Аль-Ахкаф Тарҷума, Сураи Аль-Ахкаф mp3, Сураи Аль-Ахкаф pdf. Оят 15–19. Ба Тоҷикӣ: Русский.