Surat Al-Fath — Ayat 2

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• لِّيَغْفِرَ : supaya ngapura
• مَا تَقَدَّمَ مِن ذَنبِكَ : dosa-dosamu kang wis kepungkur (sadurunge)
• وَمَا تَأَخَّرَ : lan dosa-dosamu kang bakal teka (sawise)
• وَيُتِمَّ نِعْمَتَهُ : lan nyampurnakake nikmate
• صِرَاطًا مُّسْتَقِيمًا : dalan kang bener lan jejeg

2) Tegesing ayat:

Allah paring kabar marang Nabi Muhammad ﷺ menawa panjenengane wis diparingi kamenangan kang gedhe, yaiku Fathu Makkah lan perjanjian Hudaibiyah. Kamenangan iki dadi jalaran supaya Allah ngapura dosa-dosa Nabi kang wis kepungkur lan kang bakal teka. Para ulama nerangake menawa dosa ing kene dudu dosa kang sejati, amarga Nabi iku ma'shum (kajaga saka dosa), nanging iki minangka wujud kamulyan lan pangapuraning Allah marang panjenengane. Saliyane iku, Allah uga nyampurnakake nikmat marang Nabi, yaiku kanthi ngedegake agama Islam, ngalahake mungsuh-mungsuhe, lan paring ridha ing akhirat. Allah uga nuduhake Nabi menyang dalan kang bener lan jejeg, yaiku dalan agama Islam kang ora ana bengkongé. Kabeh iki minangka bukti katresnaning Allah marang Nabi lan dadi dhasar kemenangan Islam kang kuwat lan ora bakal ringkih.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki nuduhake sepira gedhene katresnaning Allah marang Nabi Muhammad ﷺ, mula kita minangka umate kudu saya tambah tresna lan ngajeni marang panjenengane.
• Kamenangan lan pertolongan saka Allah iku ora mung kanggo kepentingan pribadi, nanging uga dadi sarana pangapuraning dosa lan tambahing nikmat.
• Allah tansah nuduhake dalan kang bener marang wong kang dipilih-Nya, mula kita kudu tansah nyuwun supaya diparingi hidayah lan tetep ing dalan kang jejeg.
• Sabar lan tabah nalika ngadhepi pacoban bakal nuwuhake pertolongan lan nikmat saka Allah, kaya kang dialami dening Nabi nalika perjanjian Hudaibiyah.
• Ayat iki ngelingake kita menawa nikmat kang paling gedhe yaiku nikmat iman lan Islam, mula kudu tansah disyukuri lan dijaga.