Surja El-Huxhurat — Ajet 17

Kuptimet e fjalëve:

• "E-mennune" (يَمُنُّونَ): Ata e quajnë veten bamirës ndaj teje, duke të numëruar mirësinë e tyre.
• "En eslemû" (أَنْ أَسْلَمُوا): Që u bënë muslimanë dhe pranuan Islamin.
• "La temunnû" (لَا تَمُنُّوا): Mos e numëroni si mirësi ndaj meje.
• "Hedâkum" (هَدَاكُمْ): Ju udhëzoi dhe ju drejtoi në rrugën e drejtë.

Tefsiri i Ajetit:

Këta beduinë arabë, pasi u bënë muslimanë, filluan t'i numërojnë Pejgamberit ﷺ si mirësi të madhe faktin që e pranuan Islamin dhe e ndihmuan atë, duke menduar se me këtë i kanë bërë nder atij. Por Allahu i Lartësuar e urdhëroi Pejgamberin e Tij që t'ua kthejë përgjigjen dhe t'ua mohojë këtë qëndrim, duke iu thënë: "Mos ma numëroni mua si mirësi Islamin tuaj, sepse dobia e këtij veprimi kthehet vetëm te ju, e jo te unë. Nëse keni hyrë në Islam, keni fituar për veten tuaj shpëtimin nga zjarri dhe lumturinë në të dy jetët. Mirëpo mirësia e vërtetë dhe e madhe është e Allahut ndaj jush, sepse Ai ju udhëzoi në besim (iman) dhe ju mundësoi ta njihni të vërtetën, pasi ju ishit në errësirën e injorancës dhe të humbjes. Pra, nëse jeni të sinqertë në pretendimin tuaj se keni besuar, atëherë duhet ta pranoni se mirësia e vërtetë është e Allahut, e jo e juaja."

Përfitimet nga Ajeti:

1. Pastërtia e synimit: Mëson se çdo vepër e mirë duhet bërë vetëm për hir të Allahut, pa pritur falënderime apo lavdërime nga njerëzit, sepse kjo e humb vlerën e veprës.
2. Mirënjohja ndaj Allahut: Të bën të kuptosh se çdo e mirë që ke, sidomos dhuntia e imanit dhe e Islamit, është thjesht dhuratë nga Allahu, prandaj duhet ta falënderosh Atë vazhdimisht, e jo t'i numërosh të tjerëve.
3. Përulësia dhe largimi nga mendjemadhësia: Të mëson se asnjë njeri nuk duhet ta ndjejë veten superior ndaj të tjerëve për shkak të adhurimit apo veprave të mira, sepse suksesi i vërtetë është dhuratë nga Allahu.
4. Vlera e udhëzimit (hidajetit): Udhëzimi në besim është mirësia më e madhe që njeriut mund t'i bëhet, prandaj duhet ta çmojmë këtë dhunti dhe të mos e nënshtrojmë ndaj interesave të kësaj bote.
5. Edukimi i marrëdhënieve: Të mëson se në marrëdhëniet me të tjerët, nuk duhet t'i ngarkojmë njerëzit me mirësi që u kemi bërë, sepse kjo është sjellje e pahijshme dhe e urryer në Islam.