سورت رحمن — آیت 46

د معنا کولو وړ کلمې:

• خَافَ: وېرېدل، له بېرې ډارېدل.
• مَقَامَ رَبِّهِ: د خپل رب په وړاندې ولاړېدل (د قيامت د حساب په ورځ).
• جَنَّتَانِ: دوه جنتونه.

د آيت تفسير:

دا آيت د هغه چا په اړه دی چې د خپل رب په وړاندې د ولاړېدلو او حساب ورکولو څخه وېري، يعنې هغه څوک چې په زړه کې د الله تعالی ډار ولري او پوه شي چې يو ورځ به د خپل رب په وړاندې ودرېږي او د خپلو کړنو حساب به ورکوي. دا ډار داسې کس ته لارښوونه کوي چې د الله تعالی امرونه ومني، د هغه له نافرمانۍ ډډه وکړي، او په نېکو عملونو پسې واخلي. د داسې کس لپاره الله تعالی دوه جنتونه چمتو کړي دي – يو د هغه د نېکو عملونو بدل، او بل د هغه د الله تعالی د رحمت او فضل په برکت. دا دوه جنتونه د هغو کسانو لپاره دي چې له انس او پېريانو څخه وي، ځکه چې دا آيت دواړو ته اشاره کوي.

فايدې (ګټې):

• دا آيت موږ ته ښيي چې د الله تعالی ډار او وېره د سعادت او خوشبختۍ کلي ده؛ څوک چې له الله څخه وېري، الله به هغه ته داسې انعامونه ورکړي چې تصور يې هم نه کېږي.
• دوه جنتونه ذکر کول د الله تعالی د فضل او کرم ښکارندويي کوي، چې هغه خپلو بندګانو ته د دوی د عملونو له اندازې ډېر زیات اجر ورکوي.
• دا آيت د قيامت د ورځې د حساب يادونه کوي، چې انسان دې تل په دې فکر کې وي چې خپل عملونه سم کړي او له ګناهونو ډډه وکړي.
• دا آيت د اسلام د زړه راښکونکي اړخ ښکارندويي کوي، چې الله تعالی نه يوازې د عذاب څخه وېروي، بلکې د جنت او نعمتونو زېری هم ورکوي، ترڅو انسان په امید او شوق سره نېک عملونه وکړي.