سورت رحمن — آیت 47

د معاني کلمو بیان:

• آلاء: نعمتونه، ډېرې نعمتونه.
• تُكَذِّبَانِ: تاسو دواړه (پېریانو او انسانانو) دروغ ګڼئ، انکار کوئ.

د آیت تفسیر:

ژباړه: "نو (اې پېریانو او انسانانو!) تاسو د خپل رب له کومو نعمتونو څخه دروغ ګڼئ؟"

دا آیت د رحمن سورت په اوږدو کې څو ځله تکرار شوی دی. الله تعالی په دې آیت کې د جن او انس دواړو ته خطاب کوي او له هغوی څخه پوښتنه کوي چې د خپل رب له کومو نعمتونو څخه دروغ ګڼئ؟ دا پوښتنه د دې لپاره ده چې دوی ته یادونه وکړي چې الله تعالی ډېرې نعمتونه ورکړي دي، لکه آسمان، ځمکه، لمر، سپوږمۍ، باران، خواړه، روغتیا، امنیت، او تر ټولو لویه نعمت چې د اسلام دین او د قرآن کریم رحمت دی. نو کله چې دا ټول نعمتونه شته، نو د دوی انکار او دروغ ګڼل څنګه کېدای شي؟ دا آیت د نعمتونو د شکر او د هغوی د انکار د بې بنسټه والي په اړه خبر ورکوي.

فايدې (ګټې):

1. دا آیت موږ ته د الله تعالی د نعمتونو د شکر کولو درس راکوي، ځکه چې هغه زموږ سره ډېر مهربان دی او نه ختمېدونکې نعمتونه یې راکړي دي.
2. دا آیت موږ ته یادونه کوي چې د الله تعالی نعمتونه دومره ډېر دي چې شمېرل یې ناشوني دي، نو باید تل د هغه ستاینه وکړو.
3. دا آیت د جن او انس دواړو ته خطاب کوي، چې دا ښیي اسلام د ټولو مخلوقاتو لپاره رحمت دی او هر څوک د الله د نعمتونو تر سیوري لاندې دی.
4. دا آیت موږ ته دا هم ښیي چې د نعمتونو انکار او ناشکري د انسان لپاره لوی زیان دی، ځکه چې د الله نعمتونه د هغه د رحمت نښې دي او باید په زړه له مینې سره ومنل شي.