Surat As-Saff — Ayat 7

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• أَظْلَمُ (adzlamu): luwih dzalim, luwih gedhe anggone nganiaya.
• افْتَرَى (iftaraa): gawe-gawe goroh, nyiptakake kedadeyan palsu.
• الْكَذِبَ (al-kadziba): goroh, barang kang ora bener.
• يُدْعَى (yud'aa): ditimbali, diajak, diseru.
• الْإِسْلَامِ (al-islaam): Islam, yaiku pasrah lan manut marang Allah kanthi tauhid kang murni.
• لَا يَهْدِي (laa yahdii): ora paring pituduh, ora nuduhake dalan kang bener.
• الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ (al-qaumazh-zhaalimiin): wong-wong kang padha nganiaya awake dhewe kanthi kafir lan syirik.

2) Panjelasaning ayat:

Ora ana siji wae kang luwih gedhe kedzalimane tinimbang wong kang gawe-gawe goroh marang Allah. Dheweke ngaku-ngaku yen Allah duwe sekutu, duwe anak, utawa duwe tandhing ing bab ketuhanan, padahal kabeh iku ora bener. Luwih-luwih maneh, nalika wong iki diajak lan ditimbali supaya mlebu ing agama Islam, yaiku agama kang ngajak manunggalake Allah ing ibadah lan ninggalake kabeh sesembahan saliyane Panjenengane, dheweke malah mbangkang lan tetep ing kekafirane.

Wong kang kaya mangkono iku wis nganiaya awake dhewe kanthi milih dalan kang luput tinimbang dalan kang bener. Mula, Allah ora paring pituduh marang wong-wong kang dzalim iku supaya padha bisa nemu dalan kang nggawa kabegjan lan kaslametan. Dheweke ora oleh taufik saka Allah amarga wis milih ngutamakake barang kang batil tinimbang barang kang bener.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk saka ayat iki:

• Ayat iki nuduhake sepira gedhene dosane wong kang gawe-gawe goroh marang Allah, kayata ngaku yen Allah duwe anak utawa sekutu. Iki minangka kedzaliman kang paling gedhe.
• Islam iku agama kang ngajak marang tauhid, yaiku manunggalake Allah ing ibadah. Sapa wae kang diajak marang Islam iku sejatine diajak marang dalan kang paling bener lan paling nggawa berkah.
• Wong kang wis krungu panggilan Islam nanging malah mbangkang lan milih tetep ing kesasar, iku dheweke wis nganiaya awake dhewe. Mula kita kudu tansah mbukak ati lan gelem nampa kebenaran.
• Allah ora paring pituduh marang wong-wong kang dzalim amarga dheweke dhewe wis milih dalan kang luput. Iki mulangake marang kita yen hidayah iku peparing saka Allah, lan kita kudu tansah nyuwun supaya diparingi pituduh kang bener.
• Ayat iki nuwuhake rasa syukur ing ati kita amarga wis diparingi nikmat Islam. Kita diajak supaya tansah ngugemi agama iki kanthi teguh lan ora nate nggoleki dalan liya saliyane dalan kang wis ditunjukake dening Allah.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih tresna marang Islam lan luwih semangat anggone nyebarake kabecikan, amarga Islam iku agama kang nggawa kabegjan kanggo sapa wae kang gelem nampani kanthi ati kang mbukak.