Surja Es-Saff — Ajet 7

Kuptimet e fjalëve:

• افترى الكذب: shpif gënjeshtër, trillon gënjeshtër kundër Allahut.
• يُدعى إلى الإسلام: thirret dhe ftohet për t'u bërë musliman, për t'iu nënshtruar vetëm Allahut.
• الظالمين: ata që i bëjnë padrejtësi vetes së tyre me mosbesim dhe idhujtari.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar pyet me habi: "Kush është më zullumqarë se ai që shpif gënjeshtra për Allahun, duke i atribuar Atij shokë dhe fëmijë, ndërsa ai thirret në Islam – fenë e pastërtisë së besimit vetëm ndaj Allahut?" Kjo do të thotë se nuk ka njeri më të padrejtë dhe më mizor se ai që, ndërsa i ofrohet e vërteta dhe udhëzimi, ai zgjedh gënjeshtrën dhe shpifjen kundër Krijuesit të tij. Ai e refuzon thirrjen e drejtë dhe në vend të kësaj shpik trillime për Allahun, duke i bërë vetes padrejtësi të madhe.

Pastaj Allahu i Lartësuar thotë se Ai nuk i udhëzon njerëzit zullumqarë drejt asaj që është dobia dhe shpëtimi i tyre, sepse ata vetë kanë zgjedhur rrugën e gabuar dhe kanë preferuar të pavërtetën mbi të vërtetën. Kjo është një paralajmërim i ashpër për ata që vazhdojnë në mosbesim dhe idhujtari, duke e ditur se e vërteta është para tyre, por ata e refuzojnë atë me kokëfortësi.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ky ajet tregon madhështinë e drejtësisë së Allahut – Ai nuk i lë zullumqarët pa ndëshkim dhe nuk i udhëzon ata në rrugën e shpëtimit, sepse ata e meritojnë këtë me veprimet e tyre.
2. Ajeti na mëson vlerën e madhe të Islamit – ai është thirrja drejt së vërtetës dhe pastërtisë së besimit, dhe kush e refuzon atë duke shpifur kundër Allahut, është në humbje të madhe.
3. Na bën të kuptojmë se Allahu i pranon ata që kërkojnë të vërtetën me sinqeritet, por Ai nuk i ndihmon ata që zgjedhin me vetëdije rrugën e gabuar – kjo na nxit të jemi gjithmonë të sinqertë në kërkimin e udhëzimit.
4. Ajeti na fton të reflektojmë mbi bukurinë e Islamit, i cili e çliron njeriun nga robëria ndaj krijesave dhe e lidh atë vetëm me Krijuesin e tij – kjo është nderi më i madh që një njeri mund ta arrijë në këtë botë.