Suurah As-Saff — Aayad 7

Macnaha ereyada:

• افترى الكذب: waa been abuurti, isagoo ku been sheegaya Ilaahay.
• يُدعى إلى الإسلام: waa loogu yeedhi jiray inuu galo Islaamka, oo uu kaliye caabudo Ilaahay.
• الظالمين: waa kuwa dulmiyey nafahooda gaalnimo iyo shirk.

Tafsiirka:

Ma jiro qof dulmi badan oo ka sii daran mid ku been abuurtay Ilaahay, isagoo u nisbeeyay shariig (la wadaajiyaha cibaadada) iyo wiil, isagoo haddana loogu yeedhi jiray inuu galo Islaamka, oo ah diinta tawxiidka ah ee u gaarka ah Ilaahay, balse uu diiday xaqa oo ku madax adaygay. Ilaahayna ma hanuuniyo dadka dulmiyey naftooda gaalnimo iyo shirk, kana doortay baadilka (xumaanta) halkii uu ka qaadan lahaa xaqa (runta), ma hanuuniyo iyaga waxa khayrka ugu jira aduun iyo aakhiraba.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayadda:

1. Dulmiga ugu weyn waa ku been abuurashada Ilaahay, sida shirkiga iyo sheegashada inuu leeyahay ilmo ama shariig.
2. Naxariista Ilaahay way ballaadhan tahay, maxaa yeelay wuxuu u yedhi jiray gaalada xaqa, isagoo siinaya fursad ay ku toobad keenaan, laakiin kuwa madax adayga ah ayaa Ilaahay ka saara hanuunka.
3. Cibaadada oo kaliya loo yeelo Ilaahay ayaa ah asalka Islaamka, waana sababta nolosha qofka u hanuuno.
4. Qofkii doorta baadilka oo ka carara xaqa, wuxuu isu xaqiraa khayrka weyn, waana inaan ka digtoonaano inaan ku noqono kuwa diida xaqa marka loo yeedho.