سورت طلاق — آیت 7

د مهمو کلمو معنا:

• ذُو سَعَةٍ: هغه څوک چې پراخه مال او روزي ولري.
• قُدِرَ عَلَيْهِ رِزْقُهُ: هغه څوک چې پر هغه يې روزي تنګه شوې وي، يعنې غريب او کمزوری وي.
• عُسْرٍ: تنګي، سختي او بې وسي.
• يُسْرًا: اسانتيا، پراختي او فراخي.

د آيت تفسير:

الله تعالی په دې آيت کې د طلاق شوو ښځو او د هغوی د اولادونو د لګښت په اړه حکم کوي چې مېړه بايد په خپل وس او توان سره يې خرڅ ورکړي. هغه څوک چې مالدار او پراخه روزي لري، بايد د خپلې وسايلو سره سم ښه او پراخه لګښت وکړي. او هغه څوک چې پر هغه يې روزي تنګه شوې وي، يعنې غريب وي، هغه بايد د هغه څه په اندازه خرڅ وکړي چې الله ورکړي دي، نه له وس نه زيات. الله تعالی هيڅوک پر داسې څه مکلف نه کوي چې ورته يې نه وي ورکړي، نو غريب له هغه څه نه مکلف نه دی چې مالدار پرې مکلف دی. بيا الله تعالی د تسليت او هيلې خبره کوي چې ژر به له تنګي او سختۍ وروسته اسانتيا او فراخي راولي، او دا د مؤمن لپاره لوی زېری دی.

فايدې:

1. الله تعالی په خپلو بندګانو باندې رحم کوي او هيڅوک له وس نه زيات مکلف نه کوي، نو مسلمان بايد په دې باوري وي چې د هغه پر غاړه به د هغه د توان په اندازه کار وي.
2. په اسلام کې د عدل او انصاف اصل دا دی چې هر څوک بايد د خپل وس سره سم عمل وکړي، نه د بل په اندازه.
3. د تنګۍ او سختۍ وروسته اسانتيا راځي، نو مسلمان بايد په سختيو کې صبر وکړي او د الله له رحمت نه نااميده نه شي، ځکه چې الله تعالی ژمنه کړې چې له عسر وروسته به يسر وي.
4. د کورنۍ د غړو او په ځانګړې توګه د طلاق شوو ښځو او اولادونو مالي ملاتړ يو مهم اسلامي حکم دی، چې د ټولنې په ثبات او د مسلمانانو په زړونو کې د مهربانۍ او خير غوښتلو روحيه پياوړې کوي.