سوڕەتی قه‌له‌م — ئایه‌ت 32

ووشه‌كانی ئایه‌ته‌كه‌:

• عَسَىٰ: ده‌شێت، هیوایه، ڕه‌نگه.
• يُبْدِلَنَا: گۆڕانكارییه‌كی باشترمان بۆ بكاته‌وه، له‌ جیاتی ئه‌و باخه‌ی كه سووتا، شتێكی چاكترمان پێ ببه‌خشێت.
• رَاغِبُونَ: ویسته‌خواز و ئارەزوومه‌ند و پاڕانه‌وه‌كار بۆ خوا.

تەفسیری ئایەتەکە:

دوای ئەوەی خاوەنانی باخەکە بینییان باخەکەیان سووتاوە و وێران بووە، یەکێکیان گوتی: ئەی خۆمان، ئێمە بەڕاستی هەڵەمان کرد و بەڵێنی خۆمان نەبردە سەر کە بڵێین "ئەگەر خوا ویستی". بەڵام دوای ئەو پەشیمانییە و تۆبەکردنە، وتیان: "عَسَىٰ رَبُّنَا أَن يُبْدِلَنَا خَيْرًا مِّنْهَا" — دەشێت پەروەردگارمان باخێکی باشتر لەوەی پێ ببەخشێتەوە، چونکە ئێمە تۆبەمان کرد و بۆ لای خوا گەڕاینەوە.

"إِنَّا إِلَىٰ رَبِّنَا رَاغِبُونَ" — بەڕاستی ئێمە تەنها بۆ لای پەروەردگارمان دەستی باڵا دەکەین، ئارەزوومەندی لێخۆشبوون و بەخشینی چاکەین. ئێمە دڵنیاین کە خوا بەخشندە و میهرەبانە، و ئەگەر بە دڵسۆزی و تۆبەی ڕاستەقینەوە بگەڕێینەوە بۆ لای، ئەوا بەخششی خۆی لێ بەخشین ناکات.

ئەم ئایەتە فێرمان دەکات کە هەر کەسێک هەڵەی کرد و گوناهی لە دەست چوو، دەرگای تۆبە و گەڕانەوە بۆ لای خوا بە ڕوویدا کراوەیە. خوا بەندەکانی خۆی خۆشدەوێت و حەز دەکات پەشیمانییان لێ وەربگرێت و خەیری زیاتریان پێ ببەخشێت. ئێمەش وەک ئەو کەسانە، دەبێت هەر کاتێک هەڵەمان کرد، دەستبەجێ بگەڕێینەوە بۆ لای خوا و داوای لێخۆشبوون و چاکەی لێ بکەین، بە دڵنیاییەوە کە خوا بەخشندە و تۆبە وەردەگرێت و خەیری لەوە زیاترمان پێ دەبەخشێت کە لە دەستمان چووە.