Wa qatta` naahumus natai `ashrata asbaatan umamaa; wa awhainaa ilaa Moosaaa izis tasqaahu qawmuhooo anid rib bi`asaakal hajara fambajasat minhus nata `ashrata `ainan qad `alima kullu unaasim mashrabahm; wa zallalnaa `alaihimul ghammaamma wa anzalnaa `alaihimul MManna was Salwaa kuloo min taiyibaati maa razaqnaakum; wa maa zalamoonaa wa laakin kaanooo anfusahum yazlimoon
📖 Përkthim (Në Shqip)
📖 Në Shqip
Na e kemi ndarë (popullin e Musait) në dymbëdhjetë fise dhe ia kemi shpallur Musait – kur populli i tij kërkoi ujë: “Bjeri me shkopin tënd shkëmbit!” Dhe rodhën nga ai dymbëdhjetë burime. Çdo fis e dinte burimin e vet. Dhe, Ne, u kemi bërë hije me ré (për t’u freskuar) dhe u zbritëm – men – (një lloj ushqimi i ëmbël) dhe zogj (si fëllaza). “Hani ushqime të mira të cilat ju kemi dhënë!” Ata nuk na dëmtuan Neve, por i bënë dëm vetvetes.
🌐 Additional reference in Türkçe
🌐 Türkçe
Biz İsrailoğullarını oymaklar halinde on iki topluluğa ayırdık. Milleti Musa'dan su isteyince ona: "Asanla taşa vur" diye bildirdik; ondan on iki pınar fışkırdı. Herkes içeceği yeri öğrendi. Bulutla üzerlerine gölge yaptık, onlara kudret helvası ve bıldırcın indirdik, "Size verdiğimiz rızıkların temiz olanlarından yiyin" dedik. Onlar, karşı gelmekle, Bize değil kendilerine zulmediyorlardı.
Asbatan: Fiset; njëjësi është "sibṭ", që do të thotë pasardhës të një babai.
Istesqahu: I kërkoi atij ujë (që të lutej për shi ose ujë).
Fenbejeset: Doli dhe shpërtheu jashtë.
El-Menn: Një ushqim i ëmbël si mjalti që u zbriste atyre.
Es-Selva: Një zog i vogël me mish të shijshëm, i ngjashëm me thëllëzën.
Tefsiri i Ajetit:
Allahu i Lartësuar tregon për mirësitë e Tij ndaj bijve të Izraelit pasi i shpëtoi nga robëria e Faraonit. Ai i ndau ata në dymbëdhjetë fise, që vinin nga dymbëdhjetë djemtë e Jakubit (alejhi selam), dhe secili fis ishte i njohur me prijësin e vet. Kur ata u gjendën në shkretëtirën e "Tih" dhe patën etje, i kërkuan Musait (alejhi selam) që të lutej për ta. Allahu i frymëzoi atij: "Godite gurin me shkopin tënd!" Dhe nga ai gur shpërthyen dymbëdhjetë burime uji, një për secilin fis, dhe çdo fis e dinte burimin e vet, pa u përzier me fisin tjetër. Gjithashtu, Allahu u krijoi hije me re mbi kokat e tyre për t'i mbrojtur nga vapa e diellit, dhe u zbriti atyre "menn" (një ushqim i ëmbël) dhe "selva" (zogj të vegjël). U tha atyre: "Hani nga të mirat që ju kemi dhënë!" Por ata u mërzitën nga ky ushqim dhe kërkuan ta ndërronin me diçka tjetër, duke mos qenë mirënjohës. Allahu nuk u bëri padrejtësi atyre, por ata vetë i bënë padrejtësi vetes së tyre, sepse me mosmirënjohjen dhe mosbindjen e tyre, i privuan veten nga mirësitë dhe i ekspozuan dënimit.
Përfitimet nga Ajeti:
Mirësia e Allahut ndaj robërve të Tij: Ky ajet tregon se Allahu i dhuron robërve të Tij mirësi të mëdha edhe kur ata nuk i meritojnë, gjë që e mbush zemrën me dashuri dhe falënderim ndaj Tij.
Rëndësia e durimit dhe mirënjohjes: Mirësitë e Allahut kërkojnë durim dhe falënderim, sepse mosmirënjohja i humb ato mirësi dhe sjell dënim.
Padrejtësia ndaj vetes: Kur njeriu nuk i përgjigjet urdhrave të Allahut, ai nuk i bën dëm Allahut, por i bën dëm vetes së tij, duke e privuar nga e mira dhe duke e ekspozuar ndaj të keqes.
Fuqia e Allahut: Nxjerrja e ujit nga një gur i fortë dhe sigurimi i ushqimit në shkretëtirë tregon fuqinë absolute të Allahut, e cila i shton besimtarit bindjen dhe mbështetjen tek Ai.
Organizimi dhe drejtësia: Ndarja e ujit për secilin fis veç e veç tregon se Allahu i rregullon çështjet me drejtësi dhe urtësi, duke na mësuar neve që t'i organizojmë punët tona me drejtësi dhe pa i dëmtuar të tjerët.
Na e kemi ndarë (popullin e Musait) në dymbëdhjetë fise dhe ia kemi shpallur Musait – kur populli i tij kërkoi ujë: “Bjeri me shkopin tënd shkëmbit!” Dhe rodhën nga ai dymbëdhjetë burime. Çdo fis e dinte burimin e vet. Dhe, Ne, u kemi bërë hije me ré (për t’u freskuar) dhe u zbritëm – men – (një lloj ushqimi i ëmbël) dhe zogj (si fëllaza). “Hani ushqime të mira të cilat ju kemi dhënë!” Ata nuk na dëmtuan Neve, por i bënë dëm vetvetes.
Thuaj: “O njerëz, unë jam Pejgamber i Perëndisë për të gjithë ju, i Atij që i përket pushteti mbi qiej dhe Tokë. Vetëm Ai është i vetmi Zot, jeta dhe vdekja janë vepra të Tij, - prandaj besoni në Perëndinë dhe në të Dërguarin e Tij, lajmëtarin e fesë, i cili nuk di shkrim-lexim, i cili beson në Perëndinë dhe fjalët e Tij; shkoni pas tij – për të qenë në rrugën e drejtë!”
Na e kemi ndarë (popullin e Musait) në dymbëdhjetë fise dhe ia kemi shpallur Musait – kur populli i tij kërkoi ujë: “Bjeri me shkopin tënd shkëmbit!” Dhe rodhën nga ai dymbëdhjetë burime. Çdo fis e dinte burimin e vet. Dhe, Ne, u kemi bërë hije me ré (për t’u freskuar) dhe u zbritëm – men – (një lloj ushqimi i ëmbël) dhe zogj (si fëllaza). “Hani ushqime të mira të cilat ju kemi dhënë!” Ata nuk na dëmtuan Neve, por i bënë dëm vetvetes.
(Kujtoju atyre) kur u është thënë: “Vendosuni në këtë vendbanim dhe hani në të si të doni dhe thuani: “Falna mëkatet! Dhe hyni të përulur në derë; e Na do t’u falim mëkatet dhe do t’u shtojmë bamirësve shpërblimin”, -
SurahQuran.com was founded as a humble effort to serve the Noble Book and the pure Sunnah, to invite people to Allah, and to make the religious sciences accessible according to the methodology of the Quran and Sunnah. We praise and thank Allah for His grace, and we ask Him to accept our work and make it sincere for His noble Face.