Əraf surəsi — Ayə 160

﴿وَقَطَّعْنَاهُمُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ أَسْبَاطًا أُمَمًا﴾ – Yəni Biz İsrail övladlarını (Bəni-İsraili) on iki qəbiləyə ayırdıq. “Əsbat” (أَسْبَاط) sözü “sibt”in (سِبْط) cəmidir və qəbilə, nəsil mənasını verir. Bunlar Yəqub peyğəmbərin (əleyhis-salam) on iki oğlunun nəsilləri idi.

﴿وَأَوْحَيْنَا إِلَىٰ مُوسَىٰ إِذِ اسْتَسْقَاهُ قَوْمُهُ﴾ – Tih səhrasında qövmü susuzluqdan əziyyət çəkəndə Musa peyğəmbərdən su istədi. Biz də ona vəhy etdik:

﴿أَنِ اضْرِب بِّعَصَاكَ الْحَجَرَ﴾ – “Əsanla daşa vur!” O da vurdu və

﴿فَانبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا﴾ – daşdan on iki bulaq qaynayıb çıxdı.

﴿قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْ﴾ – Hər qəbilə öz su içəcəyi yeri bilirdi və başqa qəbilənin suyuna qarışmırdı.

﴿وَظَلَّلْنَا عَلَيْهِمُ الْغَمَامَ﴾ – Çöl səhrada günəşin istisindən qorumaq üçün onların üzərinə buludla kölgə saldıq.

﴿وَأَنزَلْنَا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوَىٰ﴾ – Onlara “mənn” (bal kimi şirin, ağ rəngli bir qida) və “səlva” (bildirçinə bənzər ləzzətli bir quş) endirdik və dedik:

﴿كُلُوا مِن طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ﴾ – “Sizə verdiyimiz pak və təmiz ruzilərdən yeyin!”

﴿وَمَا ظَلَمُونَا وَلَٰكِن كَانُوا أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ﴾ – Onlar bu nemətlərə şükür etməyib, Allahın əmrlərinə qarşı çıxmaqla Bizə heç bir zərər vermədilər. Əksinə, öz canlarına zülm etdilər, çünki bu nankorluq və itaətsizlikləri ilə özlərini xeyirdən məhrum edib, özlərini əzaba düçar etdilər.

Bu ayədə Allahın Bəni-İsrailə göstərdiyi böyük nemətlər və onların bu nemətlərə qarşı nankorluğu təsvir olunur. Bu, bizim üçün böyük bir ibrət dərsidir: Allahın verdiyi hər nemətə şükür etməli, Onun əmrlərinə itaət etməliyik. Unutmayaq ki, Allah bizə verdiyi nemətləri artırmağa qadirdir, lakin nankorluq və itaətsizlik nemətlərin əldən çıxmasına səbəb olar. Gəlin hər an Allahın böyük lütfünü xatırlayaq və Ona şükür edək ki, həm dünyada, həm də axirətdə xoşbəxt olaq.