ሱረቱ አል-አዕራፍ — አንቀጽ 160

የቃላት ማብራሪያ፦

• وَقَطَّعْنَاهُمُ፦ ቀደድናቸው፣ ከፈልናቸው።
• أَسْبَاطًا፦ ጎሳዎች፤ የ"ሲብጥ" ብዙ ቁጥር ነው። ሲብጥ ማለት የአንድ አባት ልጆች ማለት ነው።
• أُمَمًا፦ ሕዝቦች፣ ማኅበረሰቦች።
• اسْتَسْقَاهُ፦ ውሃ እንዲሰጣቸው ጠየቁት።
• فَانبَجَسَتْ፦ ፈሰሰች፣ ተፈነዳች።
• الْغَمَامَ፦ ደመና።
• الْمَنَّ፦ ከማር ጣዕም ያለው ጣፋጭ ሲሆን እንደ ቅል የሚመስል ምግብ።
• السَّلْوَى፦ እንደ ወፍ የሚመስል ጣፋጭ ሥጋ ያለው ወፍ።

የአንቀጹ ትርጉምና ማብራሪያ፦

አላህ ሱብሐነሁ ወተዓላ የእስራኤልን ልጆች አሥራ ሁለት ጎሳዎች አድርጎ ከፈላቸው። እነዚህ ጎሳዎች ከነቢዩ ያዕቆብ (ዐ.ሰ) አሥራ ሁለት ልጆች የተገኙ ናቸው። እያንዳንዱ ጎሳ የራሱ የሆነ መሪና ማኅበረሰብ ነበረው።

ከዚያም አላህ ለነቢዩ ሙሳ (ዐ.ሰ) ሲያወርድ የእስራኤል ልጆች በበረሃ ውስጥ በጣም ተጠሙ። ውሃ እንዲያገኙላቸው አላህን እንዲጠይቅ ሙሳን ጠየቁት። አላህም ለሙሳ እንዲህ ሲል ራእይ አወረደለት፦ "በበትርህ ድንጋዩን ምታ" አለው። ሙሳም ድንጋዩን በበትሩ ሲመታ ከድንጋዩ አሥራ ሁለት ምንጮች ተፈነዱ። ይህ የሆነው አሥራ ሁለቱ ጎሳዎች እያንዳንዳቸው የራሳቸውን የመጠጫ ምንጭ እንዲያገኙ ነው። እያንዳንዱ ማኅበረሰብ የራሱን የመጠጫ ቦታ በደንብ ያውቅ ነበር፤ አንዱ ጎሳ ከሌላው ጎሳ መጠጫ ጋር አይጋራም ነበር።

ከዚያም አላህ በእነሱ ላይ ደመናን እንደ ጥላ አደረገላቸው፤ ደመናው ከቀላው ጋር አብሮ ይጓዝ ነበር፣ ከእነሱም ጋር ይቆማል። የፀሐይን ሙቀት ይከላከልላቸው ነበር። ከዚያም "አል-መን" የተባለውን እንደ ማር ጣዕም ያለው ጣፋጭ ምግብ እና "አስ-ሰልዋ" የተባለውን እንደ ወፍ የሚመስል ጣፋጭ ሥጋ ያለውን ወፍ አወረደላቸው። ከዚያም አላህ፦ "ከሰጠናችሁ ንጹሕና ጣፋጭ ምግቦች ብሉ" አላቸው።

ነገር ግን እነሱ ይህን የአላህን ጸጋ አላመሰገኑም፤ በረሃም ረጅም ጊዜ በመቆየታቸው ሰልችቶአቸው አንድ ዓይነት ምግብ ብቻ መብላት አልቻልንም አሉ። ከዚያም ያነሰውን በተሻለው እንዲተኩላቸው ጠየቁ። እነሱ ይህን በማድረጋቸው አላህን አልበደሉም፤ አላህ ከእነሱ ምንም አይጎዳውም። ነገር ግን ራሳቸውን በደሉ፤ ምክንያቱም የአላህን ትእዛዝ በመተላለፍና ጸጋዎቹን በመካድ ራሳቸውን ለጥፋት አጋለጡ።

ይህ አንቀጽ ለእኛ ታላቅ ትምህርት ይዟል፦ አላህ ለባሪዎቹ ልዩ ልዩ ጸጋዎችን ይሰጣል። እኛ ግን እነዚህን ጸጋዎች አመስግነን ልንኖር ይገባናል። አላህን ማመስገንና ትእዛዞቹን ማክበር የራሳችንን ጥቅም ያስጠብቅልናል። አላህ ሁሉን የሚችል ነው፤ ከድንጋይ አሥራ ሁለት ምንጮችን እንዳፈሰሰ፣ ከደመና ጥላ እንዳደረገ፣ ከሰማይም ምግብን እንዳወረደ ሁሉ፣ እኛንም በቸርነቱ ይሸፍነናል። እርሱን ብቻ እናመስግን፣ ትእዛዞቹንም እንጠብቅ።