سورت نوح — آیت 1

د مهمو کلمو معناګانې:

• أَرْسَلْنَا: مونږ ولېږلو (په رسولۍ سره)
• أَنذِرْ: ووېروه، وډار کړه (له عذاب څخه)
• عَذَابٌ أَلِيمٌ: ډېر دردونکی عذاب

د آيت تفسير:

الله تعالیٰ خپل پیغمبر حضرت نوح علیه السلام خپل قوم ته ولېږه، او هغه ته یې امر وکړ چې خپل قوم له هغه ځوروونکي عذاب څخه ووېروي چې که دوی له شرکه او کفر نه توبه ونه کړي، نو پرې به راشي. دا عذاب د آخرت عذاب دی او په دنیا کې د طوفان عذاب دی. حضرت نوح علیه السلام د خپل قوم د لارښوونې لپاره رالېږل شوی و، ځکه چې د هغه قوم بتانو ته عبادت کاوه او له الله تعالیٰ سره یې شریک نیوه. د دې آيت مطلب دا دی چې الله تعالیٰ خپل رسول د خلکو د وېرولو او د عذاب څخه د خبرتیا لپاره رالېږي، تر څو خلک له خپل کفر او ګناهونو توبه وباسي او د الله تعالیٰ په عبادت ولاړ شي.

د آيت څخه ترلاسه شوې ګټې:

• دا چې الله تعالیٰ خپل پیغمبران د خلکو د لارښوونې او د عذاب څخه د وېرولو لپاره رالېږي، دا د الله تعالیٰ رحمت او مهربانۍ ښکارندويي کوي چې خلک یې له هلاکت څخه ژغوري.
• دا چې د پیغمبرانو کار د خلکو وېرول او زېری ورکول دي، تر څو دوی د الله تعالیٰ د رحمت او عذاب ترمنځ پوه شي او سمه لار غوره کړي.
• دا چې عذاب له راتلو وړاندې وېرول کیږي، دا د الله تعالیٰ عدل او انصاف ښیي چې هېڅ قوم ته له خبرتیا پرته عذاب نه ورکوي.
• دا چې د پیغمبرانو رالېږل د الله تعالیٰ له لوري د خلکو پر وړاندې د حجت د بشپړولو لپاره دي، تر څو هېڅوک د عذر او بهانې وړتیا ونه لري.