سوره نوح — آیه 1

معانی کلمات:

• أَنذِرْ: بیم دادن، ترساندن و هشدار دادن.
• عَذَابٌ أَلِيمٌ: عذابی دردناک و بسیار سخت.

تفسیر آیه:

به یقین، ما نوح را به سوی قومش فرستادیم و به او وحی کردیم که: قوم خود را بیم ده و هشدار بده، پیش از آنکه عذابی دردناک و سخت به سراغشان بیاید. این عذاب، هم عذاب دنیوی (مانند طوفان) را شامل میشود و هم عذاب اخروی را، اگر آنان بر شرک و بتپرستی خود باقی بمانند و به تو ایمان نیاورند. نوح (علیهالسلام) نیز مأمور شد تا با بیانی روشن و آشکار، قوم خود را از عواقب شوم کفر و گناه بترساند و آنان را به سوی توحید و عبادت خدای یگانه دعوت کند، تا شاید پیش از فرا رسیدن عذاب، بیدار شوند و به راه حق بازگردند.

فواید و پیامهای آیه:

• خداوند متعال هرگز قومی را بدون اتمام حجت عذاب نمیکند و پیش از نزول عذاب، پیامبرانی را برای هشدار و راهنمایی آنان میفرستد. این نشانه رحمت و عدالت الهی است.
• وظیفه انبیا و مبلغان دین، هشدار دادن و بیم دادن مردم از عواقب گناه و کفر است، اما هدایت در دست خداست.
• تأخیر عذاب و مهلت دادن به گناهکاران، فرصتی برای توبه و بازگشت به سوی خداست و نباید آن را نشانه رضایت خداوند از اعمال نادرست دانست.
• اهمیت دعوت به توحید و پرهیز از شرک، نخستین و مهمترین پیام همه پیامبران الهی است.