Surja El-Xhinn — Ajet 2

Kuptimet e fjalëve:

• el-Rushd (الرُّشْد): Rruga e drejtë, udhëzimi në besim, fjalë dhe vepra.
• fə amannā bihī (فَآمَنَّا بِهِ): Ne e besuam atë (Kuranin) dhe e pranuam atë si udhërrëfyes.
• len nushrika (وَلَن نُّشْرِكَ): Ne kurrë nuk do t'i bëjmë shok (Zotit) në adhurim.

Tefsiri i Ajetit:

Xhindet, pasi dëgjuan Kuranin, i thanë popullit të tyre: "Ne dëgjuam një Kuran që është i mrekullueshëm në elokuencë, urtësi dhe drejtësi. Ai na udhëzon në rrugën e drejtë – në besimin e pastër, në fjalët e sinqerta dhe në veprat e mira – dhe na largon nga rruga e gabuar. Prandaj, ne e besuam atë dhe e pranuam me zemër të plotë, duke u zotuar se kurrë nuk do t'i bëjmë shok Zotit tonë që na krijoi, as në adhurim, as në besim, as në bindje." Ky ishte një ndryshim rrënjësor në jetën e tyre: nga mohimi në besim, nga errësira në dritë, dhe nga idhujtaria në monoteizmin e pastër.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Fuqia e Kuranit për të ndryshuar zemrat: Kjo na tregon se Kuranit i nënshtrohen edhe xhindet, pra edhe krijesa të tjera përveç njerëzve, gjë që e bën atë një mrekulli të përjetshme dhe dëshmi e vërtetësisë së Profetit Muhamed (paqja qoftë mbi të).
2. Besimi kërkon vepra: Xhindet nuk u mjaftuan vetëm me dëgjimin, por e besuan dhe e vunë në praktikë, duke e bërë besimin e tyre të sinqertë dhe të plotë.
3. Monoteizmi është themeli i shpëtimit: Ata e lidhën besimin e tyre me refuzimin e çdo lloj idhujtarie, duke na mësuar se besimi i vërtetë nuk pranon asnjë shok për Zotin, as në adhurim, as në dashuri, as në bindje.
4. Udhëzimi është dhuratë nga Zoti: Kjo na nxit të kërkojmë udhëzim nga Zoti dhe të jemi mirënjohës për të, sepse udhëzimi në rrugën e drejtë është më i madhi nga të mirat.