سورت انفال — آیت 37

د کلمو معناګانې:

• لِيَمِيزَ: د بېلوالي لپاره، چې څرګند او جلا کړي.
• الْخَبِيثَ: ناپاک، بد او هغه څه چې په اصل کې بد وي (لکه کافر، ناپاک مال او ناروا کارونه).
• الطَّيِّبَ: پاک، ښه او هغه څه چې په اصل کې ښه وي (لکه مومن، حلال مال او نېک کارونه).
• فَيَرْكُمَهُ: نو پر یو بل باندې يې راټول کړي، لکه ورېځې چې پر یو بل پورې راجمعېږي او ګڼې شي.

تفسیر:

دا آیت د هغو کافرانو د انجام په اړه خبر ورکوي چې خپل مالونه يې د دې لپاره لګول چې خلک د الله له لارې او د اسلام له منلو څخه منع کړي. الله تعالی به د قیامت په ورځ د دوی دا کارونه او مالونه وګوري، او دا کار به د دې لپاره وي چې الله تعالی ناپاک (خبیث) له پاک (طیب) څخه جلا او بېل کړي. یعنې کافران، د هغوی ناروا کارونه او ناپاک مالونه به د مومنانو، د هغوی د نېکو اعمالو او حلالو مالونو څخه په بشپړه توګه جلا شي.

بیا به الله تعالی دا ناپاک شیان (کافر خلک، د هغوی ناروا کارونه او ناپاک مالونه) پر یو بل راجمع کړي، تر هغه چې ټول پر یو بل باندې پرتې شي او یوه ډله شي. بیا به دا ټول سره یوځای په دوزخ کې واچوي. دا هغه کسان دي چې په حقیقت کې تاواني او زیانمن شوي دي؛ ځکه چې دوی په دنیا کې خپل ځانونه او خپل مالونه د الله په نافرمانۍ کې ضایع کړل، او په آخرت کې به د تل لپاره په دوزخ کې پاتې شي.

فايدې:

• دا آیت مومنانو ته ډاډ ورکوي چې الله تعالی به د قیامت په ورځ حق له باطله، ښه له بد څخه په بشپړه توګه جلا کړي، او هیڅ شی به له پامه نه غورځول کیږي.
• دا آیت د کافرانو او د هغوی د مکارو دسیسو په بې ارزښته والي باندې رڼا اچوي؛ ځکه چې د دوی ټول هڅې او مالونه به په پای کې د دوزخ د اور د سون توکي شي.
• مومن ته دا پیغام ورکوي چې خپل مالونه او ژوند په نېکو او حلالو لارو کې ولګوي، ځکه چې یوازې پاک او ښه شیان د الله په نزد قبول دي، او ناپاک شیان به د الله له رحمت څخه لرې وي.
• دا آیت د الله تعالی د عدل او حکمت ښکارندوی دی، چې هر څه به په خپل ځای کې ږدي او هیڅ ظلم به نه کوي.