Surja El-Enfal — Ajet 37

Kuptimet e fjalëve:

• el-habith (الْخَبِيثَ): i keqi, i ndyti, jobesimtari dhe veprat e tij të këqija.
• et-tajjib (الطَّيِّبَ): i miri, i pastërti, besimtari dhe veprat e tij të mira.
• fe-jerkumehu (فَيَرْكُمَهُ): e grumbullon njërin mbi tjetrin, e bën si grumbull të ngjeshur.
• el-hasirun (الْخَاسِرُونَ): të humburit, ata që dështojnë plotësisht.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar tregon se jobesimtarët që shpenzojnë pasurinë e tyre për të penguar njerëzit nga rruga e Allahut dhe për të luftuar fenë Islame, do të hidhen në zjarrin e Xhehenemit. Qëllimi i këtij ndëshkimi është që Allahu të dallojë dhe të ndajë të keqen nga e mira, domethënë jobesimtarin nga besimtari. Ai do t'i mbledhë të gjitha gjërat e këqija – njerëzit, veprat dhe pasuritë e tyre të fituara në mënyrë të palejueshme – dhe do t'i grumbullojë ato njëra mbi tjetrën si një grumbull i ngjeshur, pastaj do t'i hedhë të gjitha së bashku në Xhehenem. Këta jobesimtarë janë humbësit e vërtetë, sepse kanë humbur veten e tyre dhe familjet e tyre në Ditën e Kijametit, duke shkuar në zjarrin e përjetshëm.

Përfitimet nga ky ajet:

1. Drejtësia hyjnore: Ky ajet na mëson se Allahu nuk i lë gjërat pa dallim, por në Ditën e Gjykimit do të ndajë të keqen nga e mira me drejtësi të plotë, duke shpërblyer secilin sipas veprave të tij.
2. Paralajmërim për ata që pengojnë nga rruga e Allahut: Kushdo që shpenzon pasurinë ose përdor mundin e tij për të larguar njerëzit nga feja e Allahut, duhet ta dijë se e gjithë ajo përpjekje do të kthehet kundër tij dhe do të jetë shkak për dënimin e tij në Xhehenem.
3. Inkurajim për besimtarët: Besimtarët duhet të jenë të qetë dhe të sigurt se Allahu i di të gjitha veprat e tyre të mira dhe do t'i shpërblejë ata, ndërsa të këqijtë do të marrin dënimin e merituar, edhe nëse në këtë botë duket se ata kanë sukses.
4. Largimi nga pasuria e palejueshme: Ajeti na tërheq vërejtjen se pasuria e fituar në mënyrë të palejueshme ose e shpenzuar për qëllime të këqija, nuk do t'i sjellë dobi pronarit të saj në Ditën e Fundit, por do të jetë dëshmi kundër tij.
5. Realiteti i humbjes: Humbja e vërtetë nuk është humbja e pasurisë ose e pozitës në këtë botë, por humbja e vetes dhe e familjes në Ditën e Kijametit, duke hyrë në zjarrin e Xhehenemit. Prandaj, njeriu i mençur është ai që punon për shpëtimin e vetes së tij në atë Ditë të madhe.