Аль-Анфаль сүрәсе — Аять 37

Сүзләрнең мәгънәләре:

• Йәмыйз – аерыр өчен, ачыклар өчен.
• Әл-хабис – начар, пычрак, имансыз кешеләр һәм аларның гамәлләре, маллары.
• Әт-таййиб – яхшы, пакь, мөэминнәр һәм аларның гамәлләре.
• Фәйәркүмәһү – аны өеп, бер-берсенең өстенә куеп җыяр.
• Җәһәннәм – җәһәннәм уты, тәмуг.

Аять тәфсире:

Аллаһы Тәгалә кәферләрнең үз малларын кешеләрне Ислам юлыннан туктатыр өчен сарыф итүләрен сөйләгәннән соң, әлеге аятьтә шушы эшнең ахыргы нәтиҗәсен бәян итә. Ул кәферләрне һәм аларның малларын җәһәннәмгә илтер өчен, начарны яхшыдан аерыр өчен бу эшләрне кыла. Ягъни Аллаһы Тәгалә кыямәт көнендә имансызларны мөэминнәрдән аерып аерым итәр, начар гамәлләрне, пычрак малларны бергә җыеп, аларны бер-берсенең өстенә өеп, барысын да җәһәннәм утына ташлар. Әлеге кәферләр – дөньяда да, ахирәттә дә зыян күрүчеләр, чөнки алар үзләрен һәм гаиләләрен мәңгелек газаптан коткара алмадылар, маллары да аларга һичнәрсәдә ярдәм итмәде.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Аллаһы Тәгаләнең гаделлеге – Ул һәркемне үз гамәленә карап аерачак, начарны яхшыдан ачык аерып күрсәтәчәк.
• Кеше үз малын Аллаһы юлында түгел, ә киресенчә, Аллаһы юлыннан туктатыр өчен сарыф итсә, ул мал аңа файда китерми, киресенчә, аның өчен һәлакәт чыганагына әверелә.
• Кәферләрнең байлыклары, көчләре һәм тырышлыклары аларны Аллаһының ґәзабыннан коткара алмый, ахыр чиктә алар барысы да җәһәннәмгә очраячак.
• Мөэмин кеше үз малын һәм гамәлләрен пакь булсын өчен тырышырга тиеш, чөнки Аллаһы Тәгалә пакьлекне ярата һәм начарны җәһәннәмгә очрата.