Suurah Al-Anfaal — Aayad 37

Macnaha Erayada:

• "Al-Khabiith": waxa loola jeedaa waxa xun, oo ah gaalada iyo camalkooda xun iyo maalka xaaraamka ah.
• "Al-Tayyib": waxa loola jeedaa waxa wanaagsan, oo ah mu'miniinta iyo camalkooda suubban.
• "Fayarkumahu": waxa loola jeedaa in la isu ururiyo oo la isku dul saaro wax is dul saaran, sida daruuraha isu urura.

Tafsiirka:

Waa kuwa gaalada ah ee bixiya maalkooda si ay dadka uga hor istaagaan jidka Eebbe, waxay u huri doonaan maalkaas si ay uga iilaan dadka rumaynta Eebbe. Eebbe wuxuu u sameeyey arrintan si uu u kala saaro, oo u muujiyo kan xun (gaalada iyo camalkooda) ee ka soocan kan wanaagsan (mu'miniinta iyo camalkooda). Markaas Eebbe wuxuu isu ururinayaa waxa xun oo dhan, isagoo isku dul saaraya qaarkood qaarka kale, ilaa ay isu ururaan oo ay is dul saarnaadaan sida daruuraha isu urura, markaas wuxuu ku tuurayaa dhammaantood Jahannamo. Kuwaas gaalada ah iyo kuwa maalkooda ku bixiya hor istaagga jidka Eebbe, iyagu waa kuwa khasaaray, maxaa yeelay waxay khasaariyeen naftooda iyo ehelkooda Maalinta Qiyaame, waxayna galeen Cadaabka Joogta ah.

Faa'iidooyinka:

1. Caddaaladda Eebbe: Eebbe waa ka caddeeyaa xumaanta iyo wanaagga, mana isku darayo kuwa xun iyo kuwa wanaagsan, balse wuu kala saari doonaa Maalinta Qiyaame.
2. Digtoonaanta maalka: Maalka xaaraamka ah ama lagu bixiyo wax shar ah, Eebbe wuu ciqaabi doonaa, mana faa'iidayn doono maalgalintiisa, balse wuxuu noqon doona cadho iyo ciqaab.
3. Khasaaraha dhabta ah: Khasaaraha weyn ma aha kan adduunka, balse waa kan Qiyaamada, ee qofka khasaariyo naftiisa iyo ehelkiisa, kaas waa khasaaraha ugu weyn.
4. Nolosha xisaabta: Qof kastaa waa inuu fiiriyaa camalkiisa iyo maalkiisa, oo uu ka digtoonaado inuu ku bixiyo wax Eebbe neceb yahay, si uu uga badbaado Cadaabka Eebbe.