Surat Al-Ghasyiyah — Ayat 11

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• لَا تَسْمَعُ : ora krungu
• فِيهَا : ing sajroning (swarga)
• لَاغِيَةً : tembung kang ora ana gunane, omongan kang ora pantes, utawa omongan kang ora ana bobote (laghwun)

1. Tafsir ayat:

Ing swarga kang wis diterangake ing ayat-ayat sadurunge, wong-wong mukmin kang padha mlebu ing kono ora bakal krungu tembung kang ora ana gunane. Ora ana omongan kang ala, ora ana tembung kang ora pantes, lan ora ana uga omongan kang ora ana bobote utawa ora ana manfaaté. Kabeh kang ana ing swarga iku mung kabagyan, katentreman, lan omongan kang apik-apik. Dadi, swarga iku panggonan kang resik saka kabeh tembung kang ora pantes, luwih-luwih tembung kang haram utawa tembung kang nglanggar aturan agama. Iki nuduhake yen swarga iku panggonan kang sampurna, ora mung saka segi pemandangan lan panganan, nanging uga saka segi omongan lan swasana.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Swarga iku panggonan kang resik lan tentrem, ora ana omongan kang ora ana gunane, mula kita kudu ngupayakake supaya bisa mlebu ing kono.
• Ayat iki mulangake marang kita supaya njaga lisan saka omongan kang ora pantes, amarga ing swarga wae ora ana omongan kaya ngono.
• Kanthi ngerti yen swarga iku panggonan kang sampurna, kita dadi luwih semangat nindakake kabecikan lan ninggalake kaburikan.
• Ayat iki uga ngelingake yen saben tembung kang kita ucapake ing donya iki bakal dipertanggungjawabake, mula kudu ati-ati.
• Iki nuduhake yen Islam iku agama kang ngajeni marang kabecikan lan kehormatan, ora mung ing donya nanging uga ing akhirat.