Surat Al-Ghasyiyah — Ayat 26

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• ثُمَّ (tsumma): banjur, sabanjure.
• إِنَّ (inna): satemene, temen-temen.
• عَلَيْنَا (‘alainā): dadi tanggunganing Ingsun (Allah), wajib tumrap Ingsun.
• حِسَابَهُم (hisābahum): petungan amale wong-wong mau, utawa piwalesan tumrap apa kang padha dilakoni.

1. Tafsir ayat:

Sawise kabeh manungsa padha mati lan urip maneh ing dina kiyamat, banjur satemene mung Allah piyambak kang nindakake petungan tumrap kabeh amal kang wis padha dilakoni. Ora ana siji-sijia makhluk, kalebu Nabi Muhammad, kang bisa melu ngitung utawa ngadili amale manungsa. Saben wong bakal diparingi piwalesan kang adil lan mathuk karo apa kang wis dilakoni: yen amale becik, bakal oleh ganjaran kang becik; yen amale ala, bakal oleh siksa kang mathuk. Kabeh iku mung dadi kuwajibane Allah, ora ana liya kang bisa ngrebut utawa ngowahi.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Nggawe kita luwih eling yen urip ing donya iki mung sauntara, lan saben tumindak bakal diitung ing akherat.
• Nuwehake pangarep-arep marang wong mukmin, amarga piwalesan iku mung ana ing tangane Allah kang Maha Adil, dudu ing tangane manungsa.
• Nggugah kita supaya tansah nindakake amal becik lan ninggalake tumindak ala, amarga kabeh bakal kacathet lan dipertanggungjawabake.
• Ngilangake rasa kuwatir marang penilaian manungsa, amarga sing paling penting yaiku kepriye panilaiane Allah ing dina kiyamat.
• Nambah katresnan marang Islam lan Al-Qur'an, amarga ayat iki nuduhake yen agama iki ngandhut keadilan kang sampurna lan tanggung jawab kang jelas marang saben pribadi.