Сураи Аль-Фаджр — Оят 29

1. Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

— «Фадхулӣ»: яъне дохил шав.

— «Фӣ ибодӣ»: яъне дар қатори бандагони солеҳи Ман.

1. Тафсири оят:

Ба он нафси ороме, ки ба зикри Худо ва имон ба Ӯ ва ба неъматҳое, ки барои муъминон омода кардааст, ором ёфтааст, гуфта мешавад: ба сӯи Парвардигорат баргард, дар ҳоле ки ту аз каромати Худо розӣ ҳастӣ ва Худо низ аз ту розӣ аст. Пас дар қатори бандагони солеҳи Худо дохил шав ва ҳамроҳи онҳо ба биҳишти Ман дарой.

1. Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд:

— Ин оят ба муъмин умед мебахшад, ки агар дар дунё ба зикри Худо ва имон ором ёбад, дар охират ба ҷои неку ҷовидонӣ мерасад.

— Худо бандагони солеҳро дӯст медорад ва онҳоро дар қатори худ қарор медиҳад, ки ин шарафи бузург аст.

— Розигии ҳамдигарӣ миёни банда ва Парвардигор — розӣ будани банда аз Худо ва розӣ будани Худо аз банда — сабаби асосии хушбахтии абадӣ аст.

— Ин оят моро ташвиқ мекунад, ки дар ҷумлаи бандагони солеҳ қарор гирем ва ба биҳишти Худо умедвор бошем.