Surja Et-Teube — Ajet 34

Kuptimet e fjalëve:

• El-Ahbar: dijetarët e jehudive.
• Er-Ruhban: murgjit dhe adhuruesit e krishterë.
• Bi’l-batil: në mënyrë të padrejtë, si ryshfeti dhe mjetet e tjera të palejueshme.
• Yeknizune: e grumbullojnë dhe e ruajnë pa e shpenzuar.
• La yunfikuneha: nuk e japin zekatin dhe të drejtat e detyrueshme të pasurisë.

Tefsiri i Ajetit:

O besimtarë që besuat sinqerisht në Allahun dhe të Dërguarin e Tij dhe vepruat sipas ligjit të Tij! Shumë nga dijetarët e jehudive dhe murgjit e krishterë, në vend që ta udhëheqin popullin në rrugën e drejtë, e hanë pasurinë e njerëzve në mënyrë të padrejtë, duke marrë ryshfete dhe duke i rrëmbyer të drejtat e tyre me anë të mashtrimit. Ata gjithashtu i pengojnë njerëzit që të hyjnë në fenë e Allahut dhe i largojnë nga rruga e Tij, duke ua errësuar të vërtetën dhe duke i thirrur në besimet e tyre të shtrembra.

Sa i përket atyre që e grumbullojnë arin dhe argjendin, e ruajnë atë dhe nuk e shpenzojnë në rrugën e Allahut, duke mos e nxjerrë zekatin e tij dhe duke mos i dhënë të drejtat e detyrueshme që Allahu i ka urdhëruar, pra atyre që e mbajnë pasurinë vetëm për vete dhe nuk i ndihmojnë të varfërit e nevojtarët, për këta lajmëroi, o Muhamed, me një dënim të dhembshëm që i pret në Ditën e Kiametit.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ky ajet na mëson se pasuria është një amanet nga Allahu dhe se mbi të ka të drejta të detyrueshme për të varfërit dhe nevojtarët. Kush nuk i jep këto të drejta, e ka humbur shpirtin e tij dhe e ka ekspozuar veten para dënimit të Allahut.
2. Ajeti na paralajmëron kundër lakmisë dhe grumbullimit të pasurisë pa e shpenzuar atë në rrugën e mirë, sepse kjo është një nga shkaqet e shkatërrimit të njeriut në këtë botë dhe në botën tjetër.
3. Na bën të ditur se dijetarët dhe udhëheqësit fetarë kanë përgjegjësi të madhe; nëse ata e keqpërdorin pozitën e tyre për të ngrënë pasurinë e njerëzve padrejtësisht dhe për t'i larguar nga rruga e Allahut, ata do të kenë dënim të madh. Kjo na mëson që të jemi të kujdesshëm ndaj atyre që e përdorin fenë për qëllime të kësaj bote.
4. Ajeti na nxit që të jemi bujarë dhe dorëhapur në rrugën e Allahut, sepse shpenzimi i pasurisë për të mirën e përbashkët është një prej mënyrave më të mira për t'iu afruar Allahut dhe për të fituar kënaqësinë e Tij.