Mishary Rashid Alafasy
✓
Mahmoud Khalil Al-Husary
✓
Abdurrahman As-Sudais
✓
Mohamed Siddiq Al-Minshawi
✓
Abdul Basit Abdul Samad
✓
Ali Al-Hudhaify
✓
Ahmed ibn Ali al-Ajamy
✓
Abu Bakr Ash-Shaatree
✓
Muhammad Ayyoub
✓
Abdullah Basfar
✓
Abdullah Al-Juhani
✓
Maher Al Muaiqly
✓
Тарҷума — Tafsir
- Маънои калимаҳои мушкили оят:
- الأَحْبَارِ: донишмандону олимони яҳудиён.
- الرُّهْبَانِ: роҳибон ва ибодаткунандагони насронӣ.
- بِالْبَاطِلِ: ба ноҳақ, яъне бо роҳҳои ғайришаръӣ монанди ришвату пора.
- يَصُدُّونَ: манъ мекунанд, бозмедоранд.
- سَبِيلِ اللَّهِ: роҳи Худо, яъне дини Ислом.
- يَكْنِزُونَ: захира мекунанд, ҷамъ меоваранд ва нигоҳ медоранд.
- فَبَشِّرْهُم: пас онҳоро хабар деҳ (ин ҷо ба маънои таҳдид ва огоҳӣ аст).
- عَذَابٍ أَلِيمٍ: азоби дардовар ва сахт.
- Тафсири оят:
Эй касоне, ки ба Худо ва Расули Ӯ имон овардаед ва ба шариати Ӯ амал мекунед, бидонед, ки бисёре аз донишмандони яҳудӣ ва ибодаткунандагони насронӣ молҳои мардумро ба ноҳақ мехӯранд — яъне бо ришва, пора ва роҳҳои ғайришаръӣ дороии одамонро ба даст меоранд. Онҳо инчунин мардумро аз роҳи Худо, ки дини Ислом аст, бозмедоранд ва намегузоранд, ки одамон ба ҳақ роҳ ёбанд.
Ҳамчунин он касоне, ки тиллову нуқраро ҷамъ мекунанд ва захира менамоянд, вале ҳуқуқи воҷиби онро — яъне закот ва садақаро — намедиҳанд ва дар роҳи Худо сарф намекунанд, пас эй Паёмбар, онҳоро ба азоби дардовар ва сахти рӯзи қиёмат хабар деҳ. Ин хабар барои онҳо хабари бад ва ногувор аст, зеро онҳо дар он рӯз ба сахтии бузург дучор хоҳанд шуд.
- Фоидаҳо ва дарсҳо аз ин оят:
- Ҳаққонияти дини Ислом: Ин оят нишон медиҳад, ки Ислом дини адолат ва ростқавлист ва ҳар гуна ноҳақиро маҳкум мекунад.
- Ҳушёрӣ аз олимон ва роҳибони гумроҳ: Мусулмон бояд донишмандону роҳбарони диниро бо амал ва ростқавлии онҳо бишносад, на танҳо бо ном ва либоси онҳо.
- Ҳурмати моли мардум: Хӯрдани моли мардум ба ноҳақ — хоҳ бо ришва, хоҳ бо фиреб — гуноҳи бузург аст ва ҳар мусулмон бояд аз он дурӣ ҷӯяд.
- Аҳамияти закот ва садақа: Захира кардани мол ва надодани закот ва ҳуқуқи он боиси азоб мегардад. Ин оят моро тарғиб мекунад, ки моламонро дар роҳи Худо сарф кунем ва ба ниёзмандон кӯмак расонем.
- Ҳавасмандӣ ба некӣ ва савоб: Ҳар мусулмон бояд аз ҳарисӣ ба дунё ва ҷамъоварии беҳудаи мол парҳез кунад ва ба ҷои он ба амалҳои некӯ ва садақа машғул шавад, то дар охират саодатманд гардад.
- Умед ба раҳмати Худо: Ин оят ҳушдор медиҳад, аммо дарҳои тавба ва ислоҳ ҳамеша кушода аст. Ҳар кас метавонад аз роҳи хато баргардад ва ба роҳи рост биёяд.
Ин оят моро ба ростқавлӣ, адолат, саховат ва дурӣ аз ҳарисӣ даъват мекунад ва нишон медиҳад, ки дини Ислом дини покӣ, ростӣ ва некӯкорист.
📜 Оят 32-36 — Сураи Ат-Тауба
Тарҷума — Ат-Тауба 34
Сураи Ат-Тауба Оят 34 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Эй касоне, ки имон овардаед, бисёре аз олимону обидон амволи…Сураи Оят 34/129 — Сураи Ат-Тауба التوبة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ат-Тауба Гӯш кун, Сураи Ат-Тауба Тарҷума, Сураи Ат-Тауба mp3, Сураи Ат-Тауба pdf. Оят 32–36. Ба Тоҷикӣ: Русский.
Сураи Ат-Тауба
Қуръони Карим
Monday, September 28, 2026
Don't forget us in your sincere prayers

