Surja Et-Teube — Ajet 33

Kuptimet e fjalëve:

• el-Hudâ (الْهُدَىٰ): udhëzimi, domethënë Kurani Famëlartë dhe çfarë përmban ai nga besimi i pastër (teuhidi) dhe udhëzimi në të vërtetën.
• Dini el-Hakk (دِينِ الْحَقِّ): feja e vërtetë, domethënë Islami, i cili është feja e vetme që Allahu e pranon.
• li-judh-hirehu (لِيُظْهِرَهُ): për ta lartësuar dhe bërë mbizotërues mbi të gjitha fetë e tjera.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar është Ai që e dërgoi të Dërguarin e Tij, Muhamedin (paqja dhe mëshira e Allahut qofshin mbi të), me Kuranin që është udhërrëfyes për njerëzimin dhe me fenë e vërtetë, Islamin, i cili përmban argumente të qarta, prova bindëse dhe ligje të drejta. Qëllimi i këtij dërgimi është që Allahu ta lartësojë këtë fe mbi të gjitha fetë e tjera dhe ta bëjë atë mbizotëruese, duke i shfuqizuar ato me argumente dhe me fuqinë e Tij. Kjo do të ndodhë patjetër, edhe nëse idhujtarët e urrejnë këtë fe të vërtetë dhe e urrejnë lartësimin e saj mbi fetë e tyre të kota. Allahu e ka premtuar këtë fitore dhe premtimi i Tij është i sigurt, sepse Ai është i Plotfuqishëm dhe i Urtë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ky ajet na mëson se dërgimi i të Dërguarit (paqja qoftë mbi të) ishte mëshirë dhe udhëzim për njerëzimin, sepse ai erdhi me fenë e vërtetë që i shpëton njerëzit nga errësira e injorancës dhe idhujtarisë.
2. Na forcon besimin se Islami është feja e fundit dhe e plotë, dhe se Allahu ka marrë përsipër ta bëjë atë mbizotërues mbi të gjitha fetë, gjë që na jep shpresë dhe siguri në fitoren e së vërtetës.
3. Na mëson se urrejtja e armiqve ndaj Islamit nuk e pengon realizimin e premtimit të Allahut, prandaj nuk duhet të frikësohemi nga kundërshtarët, por të jemi të bindur se ndihma e Allahut është e afërt për besimtarët.
4. Ajeti na nxit që ta duam Kuranin dhe Islamin, t'i përmbahemi atij dhe ta përhapim atë me urtësi dhe argumente të mira, sepse kjo është rruga që e lartëson fenë e Allahut në tokë.