Surat At-Taubah — Ayat 41

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• انْفِرُوا (infirū): padha mangkatana, padha budhalana (kanggo perang ing dalan Allah).
• خِفَافًا (khifāfan): kahanan entheng, yaiku nalika isih enom, sehat, ora akeh beban, lan ora kekurangan.
• ثِقَالًا (thiqālan): kahanan abot, yaiku nalika wis tuwa, lara, akeh beban, utawa kekurangan.
• جَاهِدُوا (jāhidū): padha perangana lan padha temenana ing perjuangan.
• بِأَمْوَالِكُمْ (bi-amwālikum): nganggo bandha-bandha mu.
• أَنفُسَكُمْ (anfusakum): nganggo awakmu dhewe, yaiku nyawa lan tenagamu.
• سَبِيلِ اللَّهِ (sabīlillāh): dalane Allah, yaiku kanggo ngukuhake agama Allah.
• ذَٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ (dhālikum khairun lakum): iku luwih becik kanggo kowe kabeh.
• إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ (in kuntum ta'lamūn): yen kowe kabeh padha ngerti.

2) Tegese ayat sakabehe:

Allah mrentah marang para mukmin supaya padha mangkat perang ing dalan Allah ing saben kahanan, ora preduli entheng utawa abot. Entheng ing kene tegese nalika isih enom, sehat, kuwat, lan ora akeh tanggungan. Abot tegese nalika wis tuwa, lara, ringkih, utawa akeh tanggungan lan kekurangan. Ora ana alesan kanggo tetep lungguh ing omah lan ninggalake kuwajiban perang.

Para mukmin uga didhawuhi supaya padha berjuang nganggo bandha lan nyawane ing dalan Allah. Bandha digunakake kanggo nyukupi kebutuhan perang, kayata tuku senjata, pangan, lan transportasi. Nyawa lan tenaga digunakake kanggo maju ing medan perang. Allah nyebutake bandha luwih dhisik amarga ing wektu nyiapake perang, bandha iku sing paling dhisik dibutuhake.

Kabeh iku, yaiku mangkat perang lan berjuang nganggo bandha lan nyawa, iku luwih becik lan luwih gedhe paedahe kanggo para mukmin, ing donya lan ing akhirat. Luwih becik tinimbang tetep lungguh ing omah, ngopeni bandha lan awak dhewe, nanging ora nglakoni kuwajiban agama. Kanthi perang ing dalan Allah, wong bakal entuk ridhane Allah, bisa ngalahake mungsuh, lan bisa marisi bumi. Mula, yen para mukmin pancen ngerti babagan iki, mesthine padha gelem lan semangat nglakoni.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Perang ing dalan Allah iku kuwajibane saben mukmin, ora preduli enom utawa tuwa, sehat utawa lara, sugih utawa mlarat. Kabeh kudu melu sajrone kemampuan.
• Berjuang ora mung nganggo awak, nanging uga nganggo bandha. Dadi wong kang ora bisa melu perang bisa mbantu nganggo bandha.
• Bandha lan nyawa iku titipane Allah. Yen digunakake kanggo dalan Allah, mesthi bakal diganti karo kang luwih becik.
• Mangkat perang lan berjuang iku luwih becik tinimbang tetep lungguh ing omah kanthi alesan wedi kelangan bandha utawa nyawa.
• Ayat iki ngelingake supaya ora golek alesan kanggo ninggalake kuwajiban agama. Aja mung mikirke keslametan dhewe.
• Wong kang ngerti sejatine piwulang iki mesthi bakal semangat nglakoni, amarga ganjarane gedhe banget ing akhirat.
• Iki nuduhake yen Islam iku agama kang ngajak umate dadi wong kang wani, ora wedi, lan gelem berkorban kanggo kebeneran.
• Kanthi mangkat perang ing dalan Allah, wong bisa entuk kamenangan, kamulyan, lan bisa marisi bumi kaya kang wis dijanjekake Allah.
• Ayat iki dadi pangeling lan panyengkuyung kanggo awake dhewe supaya ora males lan ora mung mikirke donya wae.