سورت توبه — آیت 66

د مهمو کلمو معناګانې:

• لَا تَعْتَذِرُوا: خپل عذر مه وړاندې کوئ، بې ځایه عذر مه کوي.
• قَدْ كَفَرْتُم: تاسو کافر شوي یاست.
• طَائِفَةٍ: یوه ډله، یوه جماعت.
• نَعْفُ: موږ بخښنه وکړو، معاف کړو.
• نُعَذِّبْ: موږ عذاب ورکړو.
• مُجْرِمِينَ: مجرمان، ګناهګاران، په جرم باندي ټینګ کسان.

تفسیر:

اى منافقانو! بې ځایه عذرونه مه وړاندې کوئ، ستاسو بخښنه نه کیږي، ځکه چې تاسو د خپل ایمان د ښکاره کولو وروسته (په خپلو استهزايي خبرو سره) کافر شوي یاست. تاسو چې کومه مسخره او ملنډې کړې وې، هغه ستاسو د کفر ښکارندویي ده. خو که موږ وغواړو، نو ستاسو له یوې ډلې څخه به معاف کړو — هغه ډله چې په رښتیني توګه توبه وباسي او له نفاقه لاس واخلي — او بله ډله به عذاب ورکړو، ځکه چې هغوی پر خپل جرم او نفاق باندي ټینګ پاتې شول او توبه یې ونه کړه. دا عذاب د هغوی د جرم او سرکشۍ سزا ده.

فايدې:

1. دا آيت مومنانو ته دا درس ورکوي چې د ایمان ښکارندویي کول کافي نه ده، بلکې باید زړه او ژبه یو شان وي؛ استهزا او ملنډې د ایمان د له منځه وړلو سبب ګرځي.
2. د توبې دروازه تل خلاصه ده؛ څوک چې په رښتیني توګه توبه وباسي، الله تعالی یې بخښنه کوي، خو هغه څوک چې پر خپل ګناه باندي ټینګ وي، د الله له عذابه نشي تښتېدلی.
3. دا آيت د الله تعالی عدل او رحمت دواړه ښیي: رحمت د توبه کوونکو لپاره او عدل د مجرمانو لپاره.
4. مسلمانان باید د خپلې ژبې څخه ډېر محتاط وي، ځکه چې یوه مسخره خبره کولای شي انسان له ایمانه وباسي او د کفر لامل شي.