Sure Tevbe — Ayet 66

Kelime Anlamları:

• Lâ ta‘tezirû: Özür beyan etmeyin, mazeret ileri sürmeyin.
• Kad kefertüm: Gerçekten kâfir oldunuz, inkâr ettiniz.
• Ba‘de îmâniküm: İmanınızı (açıkça) ilan etmenizden sonra.
• İn na‘fü: Eğer affedersek, bağışlarsak.
• Tâife: Bir topluluk, bir grup.
• Nü‘azzib: Azap ederiz, cezalandırırız.
• Mücrimîn: Suç işleyenler, günahkârlar (ısrarla inkârda direnenler).

Tefsir:

Ey münafıklar! Bu sözlerinizle, yaptığınız istihza ile özür dilemeye kalkışmayın. Çünkü sizin özrünüz kabul edilmeyecek bir özürdür. Siz, daha önce iman ettiğinizi söylemiştiniz; ancak bu sözlerinizle, Peygamberimize ve onun getirdiği dine alay ederek küfrünüzü açığa çıkardınız. İman iddianızdan sonra küfre düştünüz. Bu, çok ağır bir durumdur.

Ancak Allah’ın rahmeti geniştir. Eğer Allah, içinizden bir grubu affedecek olursa —ki bu grup, yaptıklarına pişman olup samimi bir şekilde tövbe edenlerdir— diğer bir grubu ise azaba uğratacaktır. Bu azaba uğrayacak olanlar, münafıklıkta ısrar edenler, küfürlerinde direnenler ve bu ağır suçu işlemeye devam edenlerdir. Onlar, bu istihzalarıyla aslında kendi sonlarını hazırlamışlardır.

Bu ayet, müminlere çok önemli bir ders vermektedir: İman, sadece dille söylemekten ibaret değildir. Kalbin tasdiki ve amelin doğruluğu ile tamamlanır. Allah’ın dinine, Peygamberine ve Kur’an’ına karşı yapılan en ufak bir alay, kişiyi iman dairesinden çıkarabilir. Bu yüzden mümin, dilini ve kalbini her zaman muhafaza etmeli, Allah’ın ve Resulü’nün şanına yakışmayan hiçbir sözü söylemekten şiddetle kaçınmalıdır.

Rabbimiz, tövbe kapısını her zaman açık tutmuştur. Kim samimi bir kalple dönüp Allah’tan af dilerse, O’nun affı çok büyüktür. Ancak kim de küfürde ve isyanda ısrar ederse, onun için acı bir azap vardır. Bu ayet, hem korkutmakta hem de ümit vermektedir: Tövbe edenler için kurtuluş, ısrar edenler için ise hüsran vardır. Allah’ın rahmetinden ümit kesilmez, fakat O’nun azabından da gafil olunmaz.