Ат-Тауба · 66/129
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ат-Тауба
لَا تَعْتَذِرُوا قَدْ كَفَرْتُم بَعْدَ إِيمَانِكُمْ ۚ إِن نَّعْفُ عَن طَائِفَةٍ مِّنكُمْ نُعَذِّبْ طَائِفَةً بِأَنَّهُمْ كَانُوا مُجْرِمِينَ ۝٦٦
Laa ta`taziroo qad kafartum ba`da eemaanikum; in na`fu `an taaa`ifatim minkum nu`az zib taaa`ifatam bi annahum kaanoo mujrimeen
📖 Ба Тоҷикӣ
Узр наёваред. Пас аз имон кофир шудаед. Агар аз гуноҳи гурӯҳе аз шумо бигузарем, гурӯҳи дигарро, ки гунаҳкор шудаанд, азоб хоҳем кард.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:
  • Ло таътазирӯ: узр наоваред, баҳона накунед.
  • Тоифа: гурӯҳ, қисме аз мардум.
  • Мужримин: гунаҳкорон, касоне ки дар куфру исён идома мекунанд.
  1. Тафсири оят:

Худованд ба мунофиқон мефармояд, ки дигар баҳонаву узрҳои дурӯғин наоваред, зеро бо он суханони масхараомезе, ки дар бораи дин ва паёмбар (с) гуфтед, куфри худро ошкор кардед, ҳол он ки пештар имон оварда будед ва исломро зоҳир карда будед. Ин оят нишон медиҳад, ки масхара кардан ба дин ва оёти Худо бо имон ҷамъ намешавад ва одами муъмин бояд аз чунин рафтор дур бошад.

Сипас Худованд мефармояд: агар Мо ба гурӯҳе аз шумо бахшему гуноҳашонро биомурзем, ин ба сабаби он аст, ки онҳо тавба карданд, аз нифоқ даст кашиданд ва ихлоси худро ба Худо пок карданд; вале гурӯҳи дигареро аз шумо азоб хоҳем дод, зеро онҳо бар нифоқ ва гуноҳи худ исрор карданд ва тавба накарданд. Пас азобу бахшоиш ҳар ду аз рӯи адлу ҳикмати Худованд аст ва ҳар кас мувофиқи амали худ ҷазо ё подош мегирад.

  1. Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меояд ва одамонро ба ислом ва Қуръон меҳрубон мекунад:
  • Ислом дини ростқавлӣ ва самимият аст; дурӯғу нифоқ ва баҳонаҳои беасос дар он ҷой надорад.
  • Худованд тавбаро қабул мекунад ва ба бандагони худ роҳи бозгашт ва бахшоишро мекушояд; ҳар кас самимона тавба кунад, умеди раҳмат дорад.
  • Аз ин оят мефаҳмем, ки масхара кардан ба дин ва арзишҳои он хатарнок аст ва метавонад инсонро аз имон дур кунад.
  • Адлу раҳмати Худо ҳамроҳанд: Ӯ ҳам мебахшад ва ҳам ҷазо медиҳад, ва ҳеҷ амале аз назди Ӯ пинҳон намемонад.
  • Ин оят моро ташвиқ мекунад, ки ҳамеша самимона бо Худо муносибат кунем, аз гуноҳ тавба намоем ва дили худро аз нифоқу риё пок гардонем.


📜 Оят 64-68 — Сураи Ат-Тауба

64يَحْذَرُ الْمُنَافِقُونَ أَن تُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ سُورَةٌ تُنَبِّئُهُم بِمَا فِي قُلُوبِهِمْ ۚ قُلِ اسْتَهْزِئُوا إِنَّ اللَّهَ مُخْرِجٌ مَّا تَحْذَرُونَ
Мунофиқон метарсанд, ки мабод аз осмон дар бораи онҳо сурае нозил шавад ва аз он чӣ дар дил пинҳон кардаанд бохабарашон созад. Бигӯ: «Масхара кунед, ки Худо он чиро, ки аз он метарсед, ошкор хоҳад сохт».
65وَلَئِن سَأَلْتَهُمْ لَيَقُولُنَّ إِنَّمَا كُنَّا نَخُوضُ وَنَلْعَبُ ۚ قُلْ أَبِاللَّهِ وَآيَاتِهِ وَرَسُولِهِ كُنتُمْ تَسْتَهْزِئُونَ
Агар аз онҳо бипурсӣ, ки чӣ мекардед? Мегӯянд: «Мо бо ҳам харф мезадем ва бозӣ мекардем». Бигӯ: «Оё Худо ва оёти Ӯ ва паёмбарашро масхара мекардед?»
66لَا تَعْتَذِرُوا قَدْ كَفَرْتُم بَعْدَ إِيمَانِكُمْ ۚ إِن نَّعْفُ عَن طَائِفَةٍ مِّنكُمْ نُعَذِّبْ طَائِفَةً بِأَنَّهُمْ كَانُوا مُجْرِمِينَ
Узр наёваред. Пас аз имон кофир шудаед. Агар аз гуноҳи гурӯҳе аз шумо бигузарем, гурӯҳи дигарро, ки гунаҳкор шудаанд, азоб хоҳем кард.
67الْمُنَافِقُونَ وَالْمُنَافِقَاتُ بَعْضُهُم مِّن بَعْضٍ ۚ يَأْمُرُونَ بِالْمُنكَرِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمَعْرُوفِ وَيَقْبِضُونَ أَيْدِيَهُمْ ۚ نَسُوا اللَّهَ فَنَسِيَهُمْ ۗ إِنَّ الْمُنَافِقِينَ هُمُ الْفَاسِقُونَ
Мардони мунофиқ ва занони мунофиқ ҳама ҳамонанди якдигаранд. Ба корҳои зишт фармон медиҳанд ва аз корҳои нек манъ мекунанд ва мушти худро аз харҷи дар рохи Худо мебанданд. Худоро фаромӯш кардаанд. Худо низ эшонро фаромӯш кардааст, зеро мунофиқон нофармононанд.
68وَعَدَ اللَّهُ الْمُنَافِقِينَ وَالْمُنَافِقَاتِ وَالْكُفَّارَ نَارَ جَهَنَّمَ خَالِدِينَ فِيهَا ۚ هِيَ حَسْبُهُمْ ۚ وَلَعَنَهُمُ اللَّهُ ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ مُّقِيمٌ
Худо ба мардони мунофиқу занони мунофиқ ва кофирон ваъдаи оташи ҷаҳаннам додааст. Дар он ҷовидонаанд. Ҳамин барояшон бас аст. Лаънати Худо бар онҳо бод ва ба азобе пойдор гирифтор хоҳанд шуд.
Ат-ТаубаФеҳристи Қуръон
129Оят
MedinanRevelation
66Оят

Тарҷума — Ат-Тауба 66

Сураи Ат-Тауба Оят 66 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Узр наёваред. Пас аз имон кофир шудаед. Агар аз гуноҳи…

Сураи Оят 66/129 — Сураи Ат-Тауба التوبة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ат-Тауба Гӯш кун, Сураи Ат-Тауба Тарҷума, Сураи Ат-Тауба mp3, Сураи Ат-Тауба pdf. Оят 64–68. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers