Сураи Ат-Тауба Оят 74 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ба Худо савганд мехӯранд, ки нагуфтаанд, вале калимаи куфрро бар…

Ат-Тауба · 74/129

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ат-Тауба

يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ مَا قَالُوا وَلَقَدْ قَالُوا كَلِمَةَ الْكُفْرِ وَكَفَرُوا بَعْدَ إِسْلَامِهِمْ وَهَمُّوا بِمَا لَمْ يَنَالُوا ۚ وَمَا نَقَمُوا إِلَّا أَنْ أَغْنَاهُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ مِن فَضْلِهِ ۚ فَإِن يَتُوبُوا يَكُ خَيْرًا لَّهُمْ ۖ وَإِن يَتَوَلَّوْا يُعَذِّبْهُمُ اللَّهُ عَذَابًا أَلِيمًا فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ ۚ وَمَا لَهُمْ فِي الْأَرْضِ مِن وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ ۝٧٤

🔤 Transliteration

Yahlifoona billaahi wa qaaloo wa laqad qaaloo kalimatal kufri wa kafaroo ba`da Islaamihim wa hammoo bimaa lam yanaaloo; wa maa naqamooo illaaa an aghnaa humullaahu wa Rasooluhoo min fadlih; fainy yatooboo yaku khairal lahum wa iny yatawal law yu`az zibhumullaahu `azaaban aleeman fiddunyaa wal Aakhirah; wamaa lahum fil ardi minw waliyyinw wa laa naseer

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ба Худо савганд мехӯранд, ки нагуфтаанд, вале калимаи куфрро бар забон рондаанд. Ва пас аз он ки ислом оварда буданд, кофир шудаанд. Ва қасдкорӣ карданд, аммо ба он ноил нашуданд. Айбҷӯиашон аз он рӯст, ки Худову паёмбараш аз ғаниматҳо босарваташон карданд. Пас, агар тавба кунанд, хайрашон дар он аст ва агар рӯйгардон шаванд. Худо ба азоби дардноке дар дунёву охират азобашон хоҳад кард ва онҳоро дар рӯи замин на дӯстдоре хоҳад буд ва на мададкоре!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои мушкили оят:

— «يَحْلِفُونَ»: қасам мехӯранд.

— «كَلِمَةَ الْكُفْرِ»: сухани куфр, яъне сухане, ки одамро аз имон берун мебарад.

— «هَمُّوا»: қасд карданд, ният карданд.

— «مَا لَمْ يَنَالُوا»: чизе, ки ба он нарасиданд ва иҷро карда натавонистанд.

— «نَقَمُوا»: айб ҷустанд, инкор карданд, норозӣ шуданд.

— «يَتَوَلَّوْا»: рӯй гардонанд, аз тавба ва имон рӯй тофта, бозгарданд.

Тафсири оят:

Мунофиқон бо қасами дурӯғин ба Худо савганд мехӯранд, ки гӯё сухани бад нагуфтаанд ва ба Паёмбар (с) ва мусулмонон ҳеҷ чизе нагуфтаанд. Аммо онҳо дурӯғ мегӯянд; зеро воқеан сухани куфр гуфтанд ва пас аз изҳори ислом ба куфр баргаштанд. Онҳо қасди бад карданд, ки ба он нарасиданд — яъне нияти осеб расонидан ба Паёмбар (с) ва мусулмононро доштанд, вале Худо онҳоро аз ин кор боздошт ва ба мақсадашон нарасиданд.

Онҳо ҳеҷ айбе дар ислом ва мусулмонон наёфтанд, ки онро сабаби норозигӣ қарор диҳанд, ғайр аз он ки Худо ва Паёмбари Ӯ аз фазли худ онҳоро сарватманд карданд. Яъне онҳо ба ҷойи шукргузорӣ, ки бояд ба хотири неъмати имон ва фарохии рӯзӣ шукр мекарданд, ба куфру мунофиқӣ рӯй оварданд. Ин ҳолат нишон медиҳад, ки сабаби аслии норозии онҳо неъмати Худо буд, на айби воқеии ислом.

Пас, агар онҳо аз куфру мунофиқӣ тавба кунанд ва ба сӯи имон баргарданд, ин барои онҳо беҳтар аст. Ва агар рӯй гардонанд ва бар ҳолати худ идома диҳанд, Худо онҳоро дар дунё бо расвоӣ ва шикаст, ва дар охират бо оташи дӯзах азоб хоҳад дод. Дар тамоми замин ҳеҷ дӯсту ҳимоятгаре надоранд, ки онҳоро аз азоби Худо наҷот диҳад ё аз онҳо дифоъ кунад.

Фоидаҳо ва дарсҳо аз ин оят:

— Ин оят нишон медиҳад, ки мунофиқӣ ва дуруғ савганд хӯрдан ба Худо кори бад аст ва одамро ба ҳалокат наздик мекунад.

— Ислом дини тавба ва баргаштан аст; ҳар кас, ҳатто баъд аз хатоҳои калон, тавба кунад, Худо тавбаашро қабул мекунад ва ин барои ӯ беҳтар аст.

— Неъматҳои Худо бояд сабаби шукр ва итоат бошанд, на сабаби кибр, норозӣ ва куфр.

— Қудрати Худо болотар аз ҳамаи нақшаҳои бад аст; Ӯ метавонад бадхоҳонро аз расидан ба мақсадашон боздорад.

— Ҳеҷ кас дар рӯи замин наметавонад бе иҷозати Худо касеро аз азоб наҷот диҳад; пас бояд танҳо ба Худо таваккул кунем ва аз Ӯ ҳимоят бихоҳем.

— Ин оят ба мо меомӯзад, ки дили худро аз ҳасад, кина ва норозӣ аз неъматҳои дигарон пок кунем ва ба ҷойи инкор, шукргузор бошем.

📜 Оят 72-76 — Сураи Ат-Тауба

72وَعَدَ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَمَسَاكِنَ طَيِّبَةً فِي جَنَّاتِ عَدْنٍ ۚ وَرِضْوَانٌ مِّنَ اللَّهِ أَكْبَرُ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ

Худо ба мардони мӯъмин ва занони мӯъмин биҳиштҳоеро ваъда додааст, ки ҷӯйҳо дар он ҷорист ва биҳиштиён ҳамеша дар он ҷоянд ва низ хонаҳое некӯ дар биҳишти ҷовид. Вале хушнудии Худо аз ҳама бузургтар аст, ки пирӯзии бузург хушнудии Худованд аст!

73يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ جَاهِدِ الْكُفَّارَ وَالْمُنَافِقِينَ وَاغْلُظْ عَلَيْهِمْ ۚ وَمَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ ۖ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ

Эй паёмбар, бо кофирону мунофиқон биҷанг ва бо онон ба шиддат рафтор кун, ҷойгоҳашон ҷаҳаннам аст, ки бад саранҷомест!

74يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ مَا قَالُوا وَلَقَدْ قَالُوا كَلِمَةَ الْكُفْرِ وَكَفَرُوا بَعْدَ إِسْلَامِهِمْ وَهَمُّوا بِمَا لَمْ يَنَالُوا ۚ وَمَا نَقَمُوا إِلَّا أَنْ أَغْنَاهُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ مِن فَضْلِهِ ۚ فَإِن يَتُوبُوا يَكُ خَيْرًا لَّهُمْ ۖ وَإِن يَتَوَلَّوْا يُعَذِّبْهُمُ اللَّهُ عَذَابًا أَلِيمًا فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ ۚ وَمَا لَهُمْ فِي الْأَرْضِ مِن وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ

75۞ وَمِنْهُم مَّنْ عَاهَدَ اللَّهَ لَئِنْ آتَانَا مِن فَضْلِهِ لَنَصَّدَّقَنَّ وَلَنَكُونَنَّ مِنَ الصَّالِحِينَ

Баъзе аз онҳо бо Худо паймон бастанд, ки агар аз фазли худ моле насибамон кунад, закот медиҳем ва дар зумраи солеҳон медароем.

76فَلَمَّا آتَاهُم مِّن فَضْلِهِ بَخِلُوا بِهِ وَتَوَلَّوا وَّهُم مُّعْرِضُونَ

Чун Худо аз фазли худ моле насибашон кард, бахилӣ карданд ва ба рӯйгардонӣ бозгаштанд.

← Оят 73 📖 Ат-Тауба Оят 75 →

Ат-ТаубаФеҳристи Қуръон

129Оят

MedinanRevelation

74Оят

Тарҷума — Ат-Тауба 74

Сураи Ат-Тауба Оят 74 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ба Худо савганд мехӯранд, ки нагуфтаанд, вале калимаи куфрро бар…

Сураи Оят 74/129 — Сураи Ат-Тауба التوبة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ат-Тауба Гӯш кун, Сураи Ат-Тауба Тарҷума, Сураи Ат-Тауба mp3, Сураи Ат-Тауба pdf. Оят 72–76. Ба Тоҷикӣ: Русский.