Sure Tevbe — Ayet 74

Kelime Anlamları:

• Yahlifûne billâhi mâ kâlû: Allah'a yemin ederler ki (o sözü) söylemedik.
• Kelimetü'l-küfr: Küfür sözü, imanı bozan söz.
• Hemmû bimâ lem yenâlû: Ulaşamadıkları bir şeye (Peygamber'e suikast girişimine) niyetlendiler.
• Mâ nekamû: Sadece şunu ayıpladılar, bundan başka bir kusur bulamadılar.
• Eğnâhümullâhu ve rasûlühû: Allah ve Resulü onları zengin kıldı.
• Yetevellev: Yüz çevirirlerse, imandan dönerlerse.
• Veliyy: Koruyucu, dost.
• Nasîr: Yardımcı.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîme, münafıkların ne kadar alçak ve hain bir karaktere sahip olduklarını gözler önüne seriyor. Onlar, Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) hakkında ileri geri konuştukları, hatta küfre düşen sözler sarf ettikleri halde, yakalandıklarında Allah adına yemin ederek "Biz öyle bir şey söylemedik" diyorlardı. Oysa yalan yere yemin ediyorlardı; çünkü o küfür sözünü gerçekten söylemişlerdi. İmanlarını ilan ettikten sonra bu sözleriyle küfre düşmüşlerdi. Dahası, Peygamber Efendimiz'e (s.a.v.) suikast yapmayı bile tasarlamışlar, fakat Allah onların bu kötü planlarını boşa çıkarmış, onlara bu fırsatı vermemişti.

Bu insanların Müslümanlara ve İslam'a karşı kinlerinin tek sebebi neydi? Onların ayıplayacak, kusur bulacak bir şey bulamadılar. Tek şikayetleri, Allah'ın lutfuyla Resulü vesilesiyle kendilerine verilen nimetlerdi! Evet, onlar Medine'ye gelmeden önce zorluk ve darlık içindeyken, Peygamberimiz (s.a.v.) sayesinde Allah onları zenginleştirmiş, ganimetlerle nimetlendirmişti. İşte onların şikayetçi oldukları tek şey, kendilerine yapılan bu iyilikti. Bu, ne kadar büyük bir nankörlüktür!

Ey müminler! Bu âyet bize gösteriyor ki, nifak ve kin, insanı öyle bir hale getirir ki, iyilik bile gözüne batar olur. Ancak Allah'ın rahmet kapısı her zaman açıktır. Cenâb-ı Hak buyuruyor ki: Eğer bu münafıklar yaptıklarına pişman olur, tevbe eder ve imanlarına dönerlerse, bu onlar için dünya ve ahirette hayırlı olur. Allah tevbeleri kabul edendir, merhameti sonsuzdur. Fakat eğer yüz çevirir, küfür ve nifakta ısrar ederlerse, onları dünyada zillet ve aşağılanma, ahirette ise yakıcı bir azap beklemektedir. O gün onları kurtaracak ne bir dostları ne de bir yardımcıları olacaktır.

Sevgili kardeşlerim! Bu âyetten alacağımız büyük dersler var: Münafıklık, imanın en büyük düşmanıdır. Dilimizle söylediğimiz sözlere dikkat etmeliyiz; zira bir söz, insanı küfre düşürebilir. Nankörlük, insanın kalbini karartır. Nimet verene karşı nankörlük etmek, insanı Allah'ın gazabına uğratır. Ancak tevbe kapısı her zaman açıktır; ne kadar büyük günah işlersek işleyelim, samimi bir tevbe ile Allah'a dönersek, O bizi bağışlar. Allah'ın rahmetinden ümit kesmeyelim!