Аль-Аляк сүрәсе — Аять 18

Калимә мәгънәләре:

• سَنَدْعُ — без чакырырбыз, ярдәмгә алырбыз.
• الزَّبَانِيَةَ — бу сүз «зәбн» — этү, этеп җибәрү мәгънәсеннән алынган. Бу — җәһәннәм фәрештәләре, алар гөнаһлыларны каты рәвештә этә-төртә, Җәһәннәмгә ташлыйлар.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә үзенең рәсүле Мөхәммәд салләллаһу галәйһи вә сәлләмне куркыткан, аңа каршы чыккан һәм аның намаз укуына комачаулаган Абу Җәһәлгә каршы каты вәгыйдә итә. Абу Җәһел үзенең якыннарын, ярдәмчеләрен чакырырга әзерләнә иде, ләкин Аллаһы Тәгалә аңа: «Без аның каршысына Җәһәннәмнең каты йөзле, рәхимсез фәрештәләрен — зәбәнияләрне чакырырбыз», — дип әйтә. Алар Аллаһының боерыгын беркайчан да бозмыйлар, аңа тулысынча буйсыналар. Алар Абу Җәһелне һәм аның ягындагыларны тотып алып, Җәһәннәм утына ташлаячаклар. Бу — Абу Җәһелнең үзенең кешеләренә таянуының бушлыгын күрсәтә: аның ярдәмчеләре никадәр күп булса да, алар Аллаһының Җәһәннәм фәрештәләренә каршы тора алмаслар.

Гыйбрәтләр:

• Аллаһы Тәгалә үзенең динен һәм рәсүлен һәрвакыт саклый, дошманнарның нинди генә көчкә ия булсалар да, алар Аллаһының кодрәте каршында бик зәгыйфьләр.
• Кеше үзенең көченә, байлыгына, ярдәмчеләренә таянып, Аллаһыга каршы чыкмасын — чөнки Аллаһының Җәһәннәм фәрештәләре андыйларны тотып алыр өчен җитәрлек.
• Мөэмин кеше Аллаһыга тәвәккәл итәргә тиеш, чөнки Аллаһы аны һәрвакыт саклар, дошманнарының явызлыгыннан да саклар.
• Бу аятьтә мөселманнар өчен зур юаныч бар: дошманнарның нинди генә планнары булмасын, Аллаһы аларны бозып ташлый һәм үз колларын яклый.