Surja El-Alak — Ajet 2

Kuptimi i fjalëve:

• Alak (عَلَق): Gjak i trashë e i kuqërremtë, ose gjendja e embrionit pas fazës së spermës, kur bëhet si copë gjaku e ngjizur.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar, pasi përmendi krijimin e përgjithshëm në ajetin e parë, tani e specifikon atë duke thënë se Ai e krijoi njeriun nga një copë gjaku i trashë dhe i kuqërremtë. Kjo është faza e dytë e zhvillimit të njeriut në barkun e nënës: fillimisht njeriu është spermë (nutfe), pastaj bëhet gjak i ngjizur (alaka), e më pas bëhet copë mishi (mudga). Ky përmendje e fazave të krijimit tregon fuqinë e pakufishme të Allahut dhe mëshirën e Tij ndaj njeriut, duke e nxjerrë atë nga asgjëja në ekzistencë, nga një pikë uji e pastaj nga gjak i ngjizur, derisa e bëri njeri të plotë. Kjo është një argument i qartë për ringjalljen, sepse Ai që e krijoi njeriun nga një gjendje kaq e dobët, është i aftë ta krijojë atë përsëri pas vdekjes.

Përfitimet nga ajeti:

1. Njohja e fuqisë së Allahut dhe përsosmërisë së krijimit të Tij, gjë që e rrit bindjen dhe devotshmërinë e besimtarit.
2. Përulësia dhe largimi nga mendjemadhësia, sepse njeriu e di se fillimi i tij ishte një pikë uji dhe gjak i ngjizur, pra nuk ka asnjë arsye për t'u madhëruar.
3. Dëshmi për ringjalljen pas vdekjes, sepse Ai që e filloi krijimin, do ta përsërisë atë.
4. Vlerësimi i mirësive të Allahut ndaj njeriut, duke e falënderuar Atë për krijimin dhe zhvillimin në faza të ndryshme deri në përsosmëri.