Сураи Йунус Оят 24 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Мисоли ин зиндагии дунё чун боронест, ки аз осмон нозил…

Йунус · 24/109

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Йунус

إِنَّمَا مَثَلُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا كَمَاءٍ أَنزَلْنَاهُ مِنَ السَّمَاءِ فَاخْتَلَطَ بِهِ نَبَاتُ الْأَرْضِ مِمَّا يَأْكُلُ النَّاسُ وَالْأَنْعَامُ حَتَّىٰ إِذَا أَخَذَتِ الْأَرْضُ زُخْرُفَهَا وَازَّيَّنَتْ وَظَنَّ أَهْلُهَا أَنَّهُمْ قَادِرُونَ عَلَيْهَا أَتَاهَا أَمْرُنَا لَيْلًا أَوْ نَهَارًا فَجَعَلْنَاهَا حَصِيدًا كَأَن لَّمْ تَغْنَ بِالْأَمْسِ ۚ كَذَٰلِكَ نُفَصِّلُ الْآيَاتِ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ ۝٢٤

🔤 Transliteration

Innamaa masalul hayaatid dunyaa kammaaa`in anzalnaahu minas sammaaa`i fakhtalata bihee nabaatul ardi mimmaa yaakulun naasu wal an`aam; hattaaa izaaa akhazatil ardu zukhrufahaa wazziyanat wa zanna ahluhaaa annahum qaadiroona `alaihaaa ataahaaa amrunaa lailan aw nahaaran faja`alnaahaa haseedan ka allam taghna bil-ams; kazaalika nufassilul aayaati liqawminy yatafakkaroon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Мисоли ин зиндагии дунё чун боронест, ки аз осмон нозил кунем, то ба он ҳар гуна растаниҳо аз замин бирӯяд, чӣ онҳо, ки одамиён мехӯранд ва чӣ онҳо, ки чорпоён мечаранд. Чун замин зинати худ баргирифт ва ороста шуд ва мардумаш пиндоштанд, ки худ қодир бар он ҳама будаанд, фармони Мо шабҳангом ё ба рӯз даррасад ва чунон аз бехаш барканем, ки гӯӣ дирӯз дар он макон ҳеҷ чиз набудааст, Оётро барои мардуме, ки меандешанд, инчунин тафсил медиҳем.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

مَثَلُ: мисол, намуна.
زُخْرُفَهَا: зебу зинати он, ороиши он.
وَازَّيَّنَتْ: худро ороста, зиннат ёфт.
حَصِيدًا: даравшуда, буридашуда.
تَغْنَ: ободон буд, пур аз неъмат буд.
نُفَصِّلُ: ба тафсил баён мекунем, равшан месозем.

Тафсири оят:

Мисли ҳаёти дунё ва он чизҳое, ки мардум ба онҳо фахр мекунанд — аз зинату молу сарват — монанди боронист, ки Мо аз осмон фурӯд овардем ва бо он растаниҳои замин — аз он чизҳое, ки мардум мехӯранд ва чорво мехӯрад — омехта шуданд. То он даме, ки замин зебу зинати худро гирифт ва ороста шуд ва сокинони он гумон карданд, ки бар даравидани он қодиранд, фармони Мо — шабона ё рӯзона — ба он расид ва онро даравшуда гардонидем, гӯё ки дирӯз ҳеҷ ободон набуд. Ҳамин тавр, Мо оятҳоро барои мардуме, ки андеша мекунанд, ба тафсил баён мекунем.

Ин оят ҳақиқати ҳаёти дунёро бо мисоли равшан нишон медиҳад: дунё мисли растаниҳоест, ки бо борон сабз мешаванд, ороста мегарданд ва мардум гумон мекунанд, ки ҳамеша дар дасти онҳост, аммо ногаҳон фармони Худо мерасад ва онро хушку беасос мегардонад, гӯё ки ҳеҷ гоҳ вуҷуд надошт. Ҳамин тавр, зебу зинати дунё низ зудгузар аст ва бо марги соҳибаш ё бо фармони Худо нест мешавад. Пас инсон набояд ба дунё дил бандад ва ба он фахр кунад, балки бояд ба охират андеша кунад.

Фоидаҳои ин оят:

Ҳаёти дунё зудгузар ва нопойдор аст, набояд ба он дил бастем.
Зебу зинати дунё фиребанда аст ва инсонро аз охират ғофил мекунад.
Ҳама чиз дар дасти Худост ва ҳар лаҳза метавонад нест шавад.
Андеша ва тафаккур дар оятҳои Қуръон инсонро ба ҳақиқат наздик мекунад.
Қуръон бо мисолҳои равшан ҳақиқатро барои мардум баён мекунад, то онҳо панд гиранд.
Инсон бояд ба ҷои фахр ба дунё, ба амалҳои нек ва охират тайёрӣ кунад.

📜 Оят 22-26 — Сураи Йунус

22هُوَ الَّذِي يُسَيِّرُكُمْ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ ۖ حَتَّىٰ إِذَا كُنتُمْ فِي الْفُلْكِ وَجَرَيْنَ بِهِم بِرِيحٍ طَيِّبَةٍ وَفَرِحُوا بِهَا جَاءَتْهَا رِيحٌ عَاصِفٌ وَجَاءَهُمُ الْمَوْجُ مِن كُلِّ مَكَانٍ وَظَنُّوا أَنَّهُمْ أُحِيطَ بِهِمْ ۙ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ لَئِنْ أَنجَيْتَنَا مِنْ هَٰذِهِ لَنَكُونَنَّ مِنَ الشَّاكِرِينَ

Ӯст, ки шуморо дар хушкӣ ва дар дарё сайр медиҳад. То он гоҳ, ки дар киштиҳо ҳастанд ва боди мувофиқ ба ҳаракаташон меоварад, шодмонанд. Чун тӯфон фаро расад ва мавҷ аз ҳар сӯ бар онҳо резад, чунон кн пиндоранд, ки дар муҳосираи мавҷ қарор гирифтаанд, Худоро аз рӯи ихлоси ақида бихонанд, ки агар моро аз ин хатар бираҳонӣ, аз шукргузорон хоҳем буд.

23فَلَمَّا أَنجَاهُمْ إِذَا هُمْ يَبْغُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ ۗ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّمَا بَغْيُكُمْ عَلَىٰ أَنفُسِكُم ۖ مَّتَاعَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۖ ثُمَّ إِلَيْنَا مَرْجِعُكُمْ فَنُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ

Чун Худо онҳоро бираҳонад, бинӣ, ки дар замин ба ноҳақ саркашӣ кунанд. Эй мардум, ин саркашӣ ба зиёни худатон аст. Манфиатест дар ин зиндагии дунявӣ. Он гоҳ ҳама ба назди Мо бозмегардед то аз корҳое, ки мекардаед, огоҳатон созем.

24إِنَّمَا مَثَلُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا كَمَاءٍ أَنزَلْنَاهُ مِنَ السَّمَاءِ فَاخْتَلَطَ بِهِ نَبَاتُ الْأَرْضِ مِمَّا يَأْكُلُ النَّاسُ وَالْأَنْعَامُ حَتَّىٰ إِذَا أَخَذَتِ الْأَرْضُ زُخْرُفَهَا وَازَّيَّنَتْ وَظَنَّ أَهْلُهَا أَنَّهُمْ قَادِرُونَ عَلَيْهَا أَتَاهَا أَمْرُنَا لَيْلًا أَوْ نَهَارًا فَجَعَلْنَاهَا حَصِيدًا كَأَن لَّمْ تَغْنَ بِالْأَمْسِ ۚ كَذَٰلِكَ نُفَصِّلُ الْآيَاتِ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ

25وَاللَّهُ يَدْعُو إِلَىٰ دَارِ السَّلَامِ وَيَهْدِي مَن يَشَاءُ إِلَىٰ صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ

Худованд ба сарои саломат даъват мекунад ва ҳар киро бихоҳад ба роҳи рост ҳидоят мекунад!

26۞ لِّلَّذِينَ أَحْسَنُوا الْحُسْنَىٰ وَزِيَادَةٌ ۖ وَلَا يَرْهَقُ وُجُوهَهُمْ قَتَرٌ وَلَا ذِلَّةٌ ۚ أُولَٰئِكَ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ ۖ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ

Музди онон, ки некӣ мекунанд, некист ва чизе афзун бар он. На сияхрӯй шаванду на хор. Инҳо аҳли биҳиштанд ва дар он ҷовидонанд.

← Оят 23 📖 Йунус Оят 25 →

ЙунусФеҳристи Қуръон

109Оят

MeccanRevelation

24Оят

Тарҷума — Йунус 24

Сураи Йунус Оят 24 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Мисоли ин зиндагии дунё чун боронест, ки аз осмон нозил…

Сураи Оят 24/109 — Сураи Йунус يونس (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Йунус Гӯш кун, Сураи Йунус Тарҷума, Сураи Йунус mp3, Сураи Йунус pdf. Оят 22–26. Ба Тоҷикӣ: Русский.